اثر اتانول و اسید جیبرلیک بر دوام عمر و کیفیت گل بریده آلسترومریا (Alstroemeria hybrida cv. Napoli)

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد پردیس ابوریحان دانشگاه تهران

2 استادیار پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

3 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 استادیار پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijhs.2013.35054
چکیده

آلسترومریا یکی از گل­های شاخه ­بریده­ای است که به دلیل عملکرد بالا، گلهای زیبا و تنوع رنگ، در سال­های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. زرد شدن برگها، شاخص اولیه زوال گل­های آلسترومریا محسوب می­شود. به منظور ایجاد تأخیر در زرد شدن برگها ، و بهبود دوام عمر و سایر ویژگی­های کیفی گل­های شاخه ­بریده­ی آلسترومریا رقم ‘Napoli’، آزمایشی بصورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی طراحی شد و اثر غلظت­های مختلف اتانول (0، 2، 4 و 6 درصد) و جیبرلیک اسید (0، 50، 100 و 150 میلی­گرم در لیتر) در محلول نگهدارنده، که همگی 4 درصد ساکارز را نیز به همراه داشتند، به دو روش تیمار موقت (24 ساعت) و مداوم، بر دوام عمر گل­، میزان کلروفیل برگ­، وزن تر شاخه­ بریده، میزان جذب آب، محتوای آب نسبی، قطر گل و نشت یونی بافت­ گلبرگ مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده، بالاترین میزان کلروفیل برگ­ در تیمارهای حاوی 100 میلی­گرم در لیتر اسید جیبرلیک در هر دو روش بدست آمد، اما تیمار مداوم تأثیر بهتری بر دوام عمر گل­­ها، میزان جذب محلول، و افزایش وزن تر و قطر گلها داشت. همچنین، تیمار مداوم اتانول 2 درصد همراه با 100 و 150 میلی­گرم در لیتر اسید جیبرلیک، باعث بیشترین دوام عمر گل­های آلسترومریا شد و استفاده از غلظت­های بالاتر اتانول، کاهش عمر گل­ها را بدنبال داشت.