نقش محرک های مکانی در نوسازی شهری: تحلیلی فضایی در خرم آباد با استفاده از مدلهای رگرسیونی
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
2 کارشناس مهندسی شهرسازی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22111/gdij.2025.49201.3663چکیده
شهر به مثابه موجودی زنده در طول زمان دچار فرسودگی میشود و عناصر آن از جمله ساختمانها به منظور حفظ پایداری محیطی و اجتماعی نیازمند نوسازی است؛ از اینرو تاکنون مطالعات قابل توجهی در زمینة نوسازی شهری صورت پذیرفته است اما همچنان شناخت و درک بهتر عوامل و سازوکارهای مؤثر بر نوسازی به منظور طراحی و تدوین یک سیستم سیاستگذاری و برنامهریزی فضایی مؤثر نیازمند پژوهش بیشتر است. در شهر خرمآباد بهدلیل موقعیت جغرافیایی و محدودیتهای طبیعی و فرسودگی بخش قابل توجهی از بافت موجود، روند نوسازی در شهر قابل توجه بوده بهطوریکه در شش سال گذشته 1359 پروانة تخریب و نوسازی توسط شهرداری صادر شده است. در این راستا، هدف مقالة پیشرو، تدوین یک چهارچوب علمی برای تبیین عوامل مکانی (خرد مقیاس) مؤثر بر نوسازی شهری و تحلیل تأثیرگذاری موضعی آنها در مقیاس شهر خرمآباد میباشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش در دسته مطالعات کمّی قرار داشته و برای تحلیل دادهها از روشهای آماری-توصیفی و استنباطی (رگرسیون پایه) استفاده شده است. دادههای پژوهش از جمله عوامل و متغیرهای مکانی مؤثر بر نوسازی شهری، نشأتگرفته از سه رویکرد: تولیدمحور، مصرفمحور و دولتمحور است و میزان زیربنای نوسازیشده، طی ششسال گذشته (بهعنوان متغیر وابسته) با استفاده از نرمافزار «ArcGIS Pro» از سطح 4180 بلوک شهری واقع در شهر خرمآباد استخراج شدهاند. برای تحلیل ارتباط بین متغیرها، دو مدل رگرسیون خطی تعمیمیافته (در مقیاس جهانی) و رگرسیون وزنی جغرافیایی (در مقیاس محلی) بهکار گرفته شد. مقایسة مدلها نشانمیدهد که مدل محلی به مراتب عملکرد بهتری نسبت به مدل جهانی در تحلیل روابط بین متغیرها دارد. همچنین نتایج نشانمیدهد که روابط بین متغیرهای مکانی و نوسازی شهری در پهنة جغرافیایی شهر متغیّر و غیرایستا بوده و دو متغیر مرتبط با سطح تراکمی بلوکها (مرتبط با دیدگاه دولتمحور) و عرض معابر پیرامون آنها (مرتبط با دیدگاه تولیدمحور) مهمترین عاملهای تشویق کنندة نوسازی است.