تحلیل تلاوت معنامحور قرآن در سیره پیامبر(ص) و اهل بیت (ع)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول،دانشجوی دکتری،رشته تفسیر تطبیقی قرآن کریم،دانشگاه علوم و معارف قرن کریم،قم،ایران
2 استادیار جامعه المصطفی العالمیه،گروه تفسیر،مجتمع عالی قران وحدیث
doi
10.22034/qer.2026.20107.1275چکیده
هدف:این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل ویژگیهای تلاوت معنامحور قرآن کریم در سیره قولی و عملی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، پاسخ به این پرسش اساسی است که تلاوت معصومان (ع) چه ویژگیهایی داشت که چنین تأثیر عمیقی بر شنوندگان میگذاشت و قاریان معاصر چگونه میتوانند از این الگو برای ارتقای تلاوت خود بهرهمند شوند؟روش: این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانهای معتبر (تفاسیر، کتب روایی و تاریخی) و با بهرهگیری از نرمافزارهای علمی مرتبط انجام شده است. دادههای پژوهش از طریق بررسی روایات منقول از معصومان (ع) در منابع معتبر شیعه و سنی گردآوری و سپس با رویکردی موضوعی و تحلیلی، ویژگیهای تلاوت آنان در ابعاد مختلف دستهبندی و تحلیل شده است.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان میدهد که تلاوت معنامحور معصومان (ع) را میتوان در سه بُعد اصلی تحلیل کرد: ۱) بُعد معنوی و عبادی شامل مؤلفههایی چون اخلاص در نیت، استعاذه، طهارت ظاهری و باطنی، تدبر، خشوع و خوف الهی. ۲) بُعد هندسه تلاوت که خود به دو بخش فنی (با مؤلفههای صوت زیبا، لحن و نغمه، ترجیع، تلاوت محزون، ترتیل، وقف همراه با تدبر، رعایت تجوید و فصاحت، و قرائت مطابق الحان عرب) و محتوایی-ساختاری (با تأکید بر قرائت مطابق قرائت مشهور) تقسیم میشود. ۳) بُعد تأثیرگذاری شامل مؤلفههای تکرار آیات، انتخاب آیات متناسب با شرایط زمانی و مکانی، تلاوت با شور و اشتیاق، و بهرهگیری از اوج و فرود مناسب صدا برای انتقال معنا. نتیجهگیری:سیره معصومان (ع) در تلاوت قرآن، الگویی جامع و کامل از تلاوت معنامحور را ارائه میدهد که تلفیقی از معنویت، فنون اصیل قرائت و توجه به تأثیرگذاری بر مخاطب است. قاریان معاصر میتوانند با تأسی به این الگو و توجه همزمان به ابعاد سهگانه مذکور، تلاوتی هنرمندانه، تأثیرگذار و هماهنگ با معارف الهی ارائه دهند.