مطالعۀ بسترهای زمینهساز تأخیر در ازدواج دختران با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری جامعهشناسی دانشگاه تبریز
2 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه تبریز
doi
10.22059/jwica.2016.61791چکیده
روند رو به رشد تجرد در میان دختران در جامعۀ ایرانی پدیدهای نوظهور است که نقش بنیادینی در تحول مفهوم خانواده ایفا میکند، زیرا ازدواج، بهمنزلۀ واقعهای اجتماعی، زیستی و فرهنگی، تأثیرات درخور توجهی را بر ساختار جمعیتی و به تبع آن ساختیابی نهادهای متبوعه میگذارد. بر این اساس، پژوهش حاضر درصدد است تا به بررسی و کشف زمینهها و شرایط به تأخیر افتادن سن ازدواج دختران به روش کیفی و با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی بپردازد. بدین منظور، 20 دختر بالای 30 سال به روش نمونهگیری هدفمند و با استفاده از مصاحبۀ عمیق نیمهساختاریافته مطالعه شدند. تحلیل تجارب شرکتکنندگان به شناسایی 346 کد اولیه، 16 خردهمقولۀ اولیه، 9 خردهمقولۀ ثانویه و 2 مقولۀ اصلی شامل زمینههای فردی و زمینههای اجتماعی و فرهنگی منجر شد. نتایج حاصل از تحلیل مضامین کشفشده نشان میدهد که زمینههای بازدارندۀ ازدواج دختران بسیار وسیعتر از فاکتورهای عموماً ارائهشده است.