سندرم بزه دیدگی زیست محیطی: پاسخی به چرایی ارتکاب رفتارهای آسیب رسان به منابع آب زیرزمینی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی فردوسی مشهد

2 دانشیار حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی فردوسی مشهد

doi
10.22124/jol.2019.11161.1566
چکیده

باوجود افزایش چشمگیر جرایم علیه منابع آب زیرزمینی در چند دهة گذشته، قربانیان این جرایم جزئی عادی از زندگی مدرن تلقّی شده و شاهد پدیدة سندرم بزه­دیدگی زیست­محیطی هستیم. در همین راستا، پژوهش پیش­رو با هدف یافتن چرایی تبدیل بزه­دیدگی منابع آبی­زیرزمینی به اتّفاقی عادی نگاشته شده است. چرا که، یافتن هرگونه راه ­حلّی برای مبارزه با سندرم بزه­دیدگی منابع آبی زیرزمینی و تخصیص امکانات نظام عدالت کیفری برای غلبه بر جرایم و انحرافات علیه آنها در گام نخست نیازمند شناسایی دلایل ارتکاب رفتارهای آسیب­رسان می­باشد. این مقاله با بهره­مندی از دستاوردهای دانش جرم­شناسی انتقادی زیست محیطی، به این نتیجه دست یافت که اولاً، در بسیاری از موارد جامعه هراسی از آسیب­های جرایم نامرئی سبز نداشته و خود را قربانی بزهکاران یقه سبز نمی­داند. ثانیاً، عملکرد ناکافی نظام عدالت کیفری و سیاست­های سبزشویی صاحبان صنایع نقش چشمگیری در شکل­گیری حاشیه­ای امن برای مرتکبان این جرایم دارند.