سندرم بزه دیدگی زیست محیطی: پاسخی به چرایی ارتکاب رفتارهای آسیب رسان به منابع آب زیرزمینی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی فردوسی مشهد
2 دانشیار حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی فردوسی مشهد
doi
10.22124/jol.2019.11161.1566چکیده
باوجود افزایش چشمگیر جرایم علیه منابع آب زیرزمینی در چند دهة گذشته، قربانیان این جرایم جزئی عادی از زندگی مدرن تلقّی شده و شاهد پدیدة سندرم بزهدیدگی زیستمحیطی هستیم. در همین راستا، پژوهش پیشرو با هدف یافتن چرایی تبدیل بزهدیدگی منابع آبیزیرزمینی به اتّفاقی عادی نگاشته شده است. چرا که، یافتن هرگونه راه حلّی برای مبارزه با سندرم بزهدیدگی منابع آبی زیرزمینی و تخصیص امکانات نظام عدالت کیفری برای غلبه بر جرایم و انحرافات علیه آنها در گام نخست نیازمند شناسایی دلایل ارتکاب رفتارهای آسیبرسان میباشد. این مقاله با بهرهمندی از دستاوردهای دانش جرمشناسی انتقادی زیست محیطی، به این نتیجه دست یافت که اولاً، در بسیاری از موارد جامعه هراسی از آسیبهای جرایم نامرئی سبز نداشته و خود را قربانی بزهکاران یقه سبز نمیداند. ثانیاً، عملکرد ناکافی نظام عدالت کیفری و سیاستهای سبزشویی صاحبان صنایع نقش چشمگیری در شکلگیری حاشیهای امن برای مرتکبان این جرایم دارند.