تأثیرپذیری هدررفت کربن آلی و غنیشدگی رسوب طی فرسایش بینشیاری ناشی از وقوع همزمان باد و باران
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 گروه مهندسی آب، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان
3 استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22092/ijwmse.2020.343053.1799چکیده
فرسایش بینشیاری یکی از انواع مهم فرسایش در اراضی کشاورزی است که باعث هدررفت کربن آلی از سطح خاک میشود. این در حالی است که کمبود کربن آلی خاک در بیشتر مناطق خشک و نیمهخشک ایران، یکی از چالشهای پیشروی تولید محصولات کشاورزی است. در این مناطق، بارش باران ممکن است با وزش بادهای فرساینده همراه باشد که مقادیر زیادی از خاک و کربن آلی را از بین میبرد. لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عوامل فرساینده باد و باران بر هدررفت خاک و کربن آلی و نیز غنیشدگی رسوب طی رخداد فرسایش بینشیاری برنامهریزی شده است. بدینمنظور، با استفاده از سامانه شبیهساز همزمان باد و باران، ترکیبی از سه شدت باران (20، 40 و 60 میلیمتر بر ساعت) و چهار سرعت باد (صفر، 6، 9 و 12 متر بر ثانیه) روی سه خاک با بافت مختلف (شنی، لوم شنی و لوم)، هر یک در سه تکرار استفاده شده است. نتایج نشان داد که هدررفت کربن آلی بین خاکهایی با بافت مختلف از 04/0 و 04/4 میلیگرم بر متر در ثانیه متغیر بوده است. نتایج دلالت بر اثر متقابل همافزای دو عامل فرساینده باد و باران بر هدررفت خاک و کربن آلی داشت. همچنین برای سرعت باد، یک حد آستانه (نه متر بر ثانیه) مشاهده شد که در سرعت بیشتر از این حد، هدررفت خاک و کربن آلی با شیب تندتری افزایش پیدا کرد. از طرفی، با افزایش هدررفت خاک، میزان هدررفت کربن آلی از هر خاک نیز بهصورت خطی افزایش پیدا کرد. سهم هدررفت کربن آلی از میزان کل هدررفت خاک برای خاکهای شنی، لوم شنی و لوم بهترتیب 36/0، 17/0 و 19/2 درصد تعیین شد. همچنین نسبت غنیشدگی کربن آلی در رسوب این خاکها، بهترتیب 0/8، 0/1 و 1/2 بود. بر اساس یافتههای این پژوهش، کاهش سرعت باد در اراضی کشاورزی بهویژه مناطق بادخیز، برای کنترل هدررفت کربن آلی در اثر فرسایش بینشیاری از خاک سطحی پیشنهاد میشود.