آیندهنگاری سیستمهای تولید غذا با تأکید بر کسبوکارهای کشت گلخانهای در ایران مورد مطالعه: ناحیة روستایی یزدآباد، فلاورجان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22111/gdij.2024.47917.3617چکیده
فهم چشمانداز پیش روی سیستمهای تولید کشاورزی محافظتشده و عمقی، بهویژه کشتهای گلخانهای، با توجه به مسائل و شرایط زمینهای، اهمیت شایانی دارد. تحقیق حاضر با هدف ترسیم تصاویر آینده در واحدهای بهرهبرداری گلخانهای در ایران انجام شده است. با اتخاذ دو رویکرد اکتشافی و هنجاری در مطالعات آینده، روشهای تحلیل مضمون، مثلث آینده و تجزیهوتحلیل لایهای علّی«CLA» جهت پاسخ به پرسش پژوهش بهکار گرفته شد. مصاحبههایی با افراد کلیدی حوزة کشتوکار گلخانهای در پسکرانة غربی شهر اصفهان انجام و اخبار و مطالعات پیشین نیز جمعآوری شد. با تحلیل مضمون روی گزارههای کلامی شرکتکنندگان، سه تصویر اولیة؛ «آرمانشهری»، «ویرانشهری» و «شاهینشهری» بهدست آمد. با توجه به اهمیت روندها و رویدادهای گذشته و حال، وزن تاریخ، فشارهای حال و کششهای آینده نیز شناسایی شدند و در مثلث آینده قرار گرفتند. «توسعة گلخانههای کشور» بهعنوان کششی برای آینده، گرچه طرح هدف و مورد حمایت دولت است اما بر اثر سنگینی وزن گذشته، کمقوتی فشارهای حال و کشش ناچیز مثلث آینده، امکان چرخش کافی را نداشته است. در ادامه، ادراکات مختلف آینده در چهار لایة «CLA» تحلیل شد. نتایج نشان داد که در عمیقترین لایه؛ یعنی استعاره، مشکلی وجود ندارد و معیوبی لیتانیها و کاستیهای نظاممند، بیشتر ریشه در لایۀ میانی یعنی گفتمان و جهانبینیای دارد که حاکی از کشاورزی بهرهکشانه و اقتصاد ناپایدار است. با مرور مطالعات موجود و تجمیع نظر متخصصان، یک گفتمان جایگزین و سناریوی واقعبینانة متناظر با آن پیشنهاد شد که براساس آن رشد کمّی زیربخش گلخانهای بخش کشاورزی، با تحمل شوکها و فشارهای ناشی از یک اقتصاد ضعیف و ناپایدار، از سوی بازیگران تولیدکننده ادامه خواهد داشت و تنها تولیدکنندگانی که در خوشههای صنعتی حضور دارند و با تعاونیها و بازارهای موفق مرتبط هستند، میتوانند چرخههای توسعة کیفی داشته باشند.