تعیین مکان‌های بهینة اسکان موقت شهری پس از زلزله به کمک رویکرد ادغام مکانی در منطقة 22 شهر تهران

نویسندگان

1 دانش‌‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی نقشه‌برداری و اطلاعات مکانی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استایار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی نقشه‌برداری و اطلاعات مکانی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 دانشیار دانشکدة مهندسی نقشه‌برداری و اطلاعات مکانی، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22111/gdij.2024.8683
چکیده

پژوهش حاضر، به­دنبال مکان‌یابی مراکز اسکان موقت در منطقة 22 شهر تهران به کمک معیارهای مؤثر است. این معیارها شامل: فاصله از هلال احمر، فاصله از پل، فاصله از مدارس، فاصله از جادة اصلی، فاصله از ایستگاه پلیس، فاصله از منبع گاز، فاصله از مساجد، فاصله از مراکز پخش مواد غذایی، فاصله از خطوط مترو، فاصله از ایستگاه مترو، فاصله از مراکز سلامتی، فاصله از پارک و فضای سبز، فاصله از بیمارستان، فاصله از مراکز آتش‌نشانی،‌ تراکم جمعیت، ریسک زلزله و شیب است؛ بنابراین نوآوری تحقیق حاضر، استفاده از ترکیب مناسب و کافی از معیارها برای مکان‌یابی مراکز اسکان موقت می‌باشد. در این راستا، از روش­ ادغام داده‌محور رگرسیون وزن‌دار جغرافیایی «GWR» با دو هستة گوسین و مکعبی سه‌گانه استفاده شد. روش پیشنهادی مناسب برای مسائل، رگرسیون مکانی است، زیرا این روش با دو خاصیت منحصربه­فرد داده‌های مکانی یعنی؛ خودهمبستگی مکانی و ناایستایی مکانی سازگار است. مقادیر «R2 و RMSE» حاصل از روش «GWR» با هستة مکعبی سه‌گانه به­ترتیب 9413/0 و 3470/0 به­دست آمد که نشان‌دهندة سازگاری بالای هستة مکعبی سه‌گانه نسبت به هستة گوسین است. همچنین نتایج به­دست­آمده نشان می‌دهد که پارک چیتگر و مجموعه­ورزشی آزادی، یکی از وسیع‌ترین و مناسب‌ترین پهنه‌ها برای احداث پناهگاه‌های اسکان موقت پس از بروز بحران زلزله برای منطقة 22 شهر تهران می‌باشند.