اثر هشت هفته تمرین هوازی بر غلظت سرمی نسفاتین-1، انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین در زنان چاق
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان،کرمان، ایران
3 دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i709.0110چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: چاقی با افزایش خطر بیماریهای متابولیک مانند دیابت نوع 2 ارتباط دارد. از طرف دیگر تمرینات هوازی در پیشگیری از بیماریهای متابولیک نقش مثبتی ایفا میکند؛ بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی نسفاتین-1، انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین زنان چاق بود.روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی بود. برای این منظور تعداد 24 زن چاق (سن 2 ± 25 سال و شاخص توده بدنی 3/1 ± 30) از بین زنان چاق مراجعهکننده به باشگاههای شهر کرمان انتخاب و بهطور تصادفی ساده به دو گروه تجربی (11 نفر) و شاهد (11 نفر) تقسیم شدند. تمرین هوازی شامل 30 تا 45 دقیقه دویدن بر اساس 50 تا 70 درصد از ضربان قلب هدف به مدت 8 هفته و 3 روز در هفته توسط گروه تجربی انجام شد. متغیرهای مورد نظر قبل و بعد از پروتکل تمرینی اندازهگیری شدند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آنالیز کواریانس استفاده شد.یافتهها: تفاوت غیرمعنیداری در میزان وزن و شاخص تودهی بدنی گروههای پژوهش در پایان پژوهش مشاهده شد. بین میزان نسفاتین-1 در گروه تجربی و شاهد تفاوت معنیداری وجود نداشت. میزان مقادیر انسولین، گلوکز و مقاومت به انسولین در گروه تجربی نسبت به شاهد به طور معنیداری پایینتر بود. همچنین تمرین هوازی سبب کاهش درصد چربی و افزایش Vo2max در گروه تجربی نسبت به شاهد شد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج این پژوهش پیشنهاد میشود زنان چاق به منظور بهبود درصد چربی بدن، استقامت هوازی و شاخصهای مرتبط با بیماری دیابت از تمرینات هوازی استفاده کنند.