مقایسهی سرعت هدایت و سطح مقطع عصب مدین در مچ دست افراد سالم با و بدون مچ دست مکعبی شکل
نویسندگان
1 استاد، طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص طب فیزیکی و توانبخشی، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i709.0118چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: مچ دست مکعبی شکل، در مطالعات گذشته به عنوان یک فاکتور مستعدکننده برای ابتلا به سندرم کارپال تونل مطرح شده است. مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی سرعت هدایت و اندازهی سطح مقطع عصب مدین در مچ دست افراد سالم با و بدون مچ دست مکعبی شکل در مطالعات الکترود یاگنوستیک و سونوگرافی انجام گرفت.روشها: مطالعهی حاضر از نوع تحلیلی- مقطعی بود که در سال 99-1398 در اصفهان انجام شد. در ابتدای مطالعه، قطر قدامی- خلفی و قطر خارجی و داخلی مچ دست شرکتکنندگان توسط کولیس اندازهگیری شد و افرادی که Wrist ratio بیشتر یا مساوی 0/7 داشتند به عنوان گروه مورد و افراد با Wrist ratio کمتر به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. سطح مقطع عصب مدین در ورودی تونل کارپال توسط سونوگرافی و سرعت هدایت عصبی توسط تستهای الکترودیاگنوستیک هر دو گروه ارزیابی شد.یافتهها: طی این مطالعه، 80 دست سالم در دو گروه 40تایی با و بدون مچ دست مکعبی بررسی شدند. میانگین سرعت هدایت عصبی در عصب مدین در افراد دارای مچ دست مکعبی 47/15 و در افراد سالم 51/93 متر بر ثانیه بود. همچنین میانگین سطح مقطع عصب مدین در افراد با مچ دست مکعبی به طور معنیداری از افراد با مچ دست نرمال بیشتر بود.نتیجهگیری: مطالعهی حاضر نشان داد که میانگین سطح مقطع عصب مدین در افراد سالم با مچ دست مکعبی بالاتر بوده و استفاده از سونوگرافی در تشخیص سندرم کارپال تونل در این افراد ممکن است با موارد مثبت کاذب همراه باشد. بنابراین در نظر گرفتن wrist ratio و ارزیابیهای بیشتر در این افراد ضروری میباشد.