بررسی جایگاه قواعد تنغیم در إلقاء معانی قرآن کریم

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث، واحد ایلام، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، ایلام، ایران

2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه علوم و معارف قرآن ک ریم، قم، ایران(نویسنده مسئول)

3 دانشجوی دکتر ی علوم قرآن و حدیث، واحد قم، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم، ایران

doi
10.22034/qer.2024.18580.1256
چکیده

یکی از مهم‌ترین هنرهای اسلامی، هنر تلاوت قرآن کریم است که امروزه در کشورهای مختلف اسلامی و کشور عزیزمان از مقبولیتی خاص برخوردار است. از عوامل مهم ارتقاء و نیل به حق تلاوت، توجه شایسته به بحث إلقاء معانی قرآن کریم است که در کلام مقام معظم رهبری نیز مورد تاکید قرار گرفته است . در این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته است ، ضمن تبیین مفهوم لحن بیانی( تنغیم) یا آهنگ گفتار در بیان زبان شناسان ، قواعد مربوط به لحن بیانی در تلاوت قرآن و جایگاه آن مورد بررسی قرار گرفته است . از مهم ترین قواعد می توان به مواردی همچون تفکیک و جدا سازی عبارات و جملات ، رعایت تنغیم صحیح انتهای جملات ، رعایت مواضع تأکید در جملات و توجه به تأثیرات متقابل مؤلفه های لحن بیانی بر یکدیگر اشاره نمود که هریک از آنها نقش مؤثری در در إلقاء معانی قرآن دارند.