گفتمان سیاست جنایی و جرمشناسی در «آخرین روزِ یک محکوم»
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه بوعلی سینا همدان9
2 دانشجوی دوره دکتری حقوق کیفری و جرمشناسی دانشگاه آزاد تهران مرکزی
doi
10.22124/jol.2018.5142.1205چکیده
اثرِ «آخرین روز یک محکوم» داستانِ محکومی را به تصویر میکشد که شش هفته به اجرای حکم اعدامش زمان دارد. ویکتور هوگو به نقل از محکوم و در ورای این روایت، با تمرکز بر نهادهای عدالت کیفری سده نوزدهم، به تشریح فضای کیفری حاکم بر فرانسه پرداخته است. هوگو افقهای گوناگونی از این مفاهیم را با هدف تبیین و توضیح ساختار مشخصی از سیاست جنایی در قالب داستانی مستندگونه به مخاطب ارائه مینماید. نمادها و نشانههایی که او عرضه میکند، بیشتر بیان این واقعیت است که بزهکاری ریشه در بزهدیدگی دارد و فرد در نبود پایگاه اجتماعی و فرایند برچسبزنی و ساختار معیوب سیاست جنایی لاجرم به سمت ارتکاب بزه متمایل میشود. با کندوکاو در اثر مذکور و دیگر آثار ادبی، این باور شکل میگیرد که رویکرد جرمشناسی به جرم، خوانش ادبیاتی نیز دارد و بعید نیست در آینده نزدیک بتوان از رشتهای به نام جرمشناسی ادبی سخن گفت.