بررسی وضعیت حکمروایی خوب در روستاها با مدل FAHP و تکنیک ARAS مطالعۀ موردی: روستاهای بخش مرکزی شهرستان پلدختر و بخش موسیان شهرستان دهلران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22111/gdij.2024.37807.3559چکیده
چکیده امروزه حکمروایی از عرصۀ حکومت درمیگذرد و با مشکلات زیادی روبهروست و چارهای جز رهایی از آنها را ندارد. حکمروایی باید بتواند مشارکت و همکاری را بین همۀ نیروهای مؤثر بر مدیریت جامعه، یعنی دولتها، بخشهای خصوصی و تشکلهای مردمی برقرار کند. پژوهش حاضر با هدف سنجش الگوی حکمروایی خوب در نواحی روستایی با تأکید بر روستاهای دو بخش مرکزی شهرستان پلدختر و بخش موسیان شهرستان دهلران انجام گرفته که از نظر هدف کاربری بوده است. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات علاوهبر مطالعات کتابخانهای، تهیۀ پرسشنامۀ خبرگان و متخصصان است و برای شناسایی روابط و تعیین اولویت مؤلفههای پژوهش از تکنیکهای تصمیمگیری چندمعیاره (MCDM) تحلیل سلسلهمراتبی FAHP استفاده و درنهایت با تکنیک ARAS رتبۀ هریک از بخشها و روستاها مشخص شد. نتایج این پژوهش نشان داده است که مؤلفۀ مسئولیتپذیری، پاسخگویی و مشارکت اثرگذاری بیشتری بر حکمروایی خوب و مؤلفههای شفافیت و عدالتمحوری اثرگذاری کمتری داشتهاند. همچنین رتبهبندی حکمروایی در روستاهای بخش موسیان با درجۀ سودمندی (Ki)، (5119/0) بهتر از روستاهای بخش مرکزی با درجۀ سودمندی (Ki)، (4591/0) بوده است. از بین هفت روستایی که از وضعیت حکمروایی خوبی برخوردارند، شش روستا در بخش موسیان و یک روستا در بخش مرکزی است.