بررسی پیامدهای اقتصادی و تولیدی بحران کاهش آب دریاچۀ ارومیه در پهنۀ شرقی از دیدگاه روستاییان
نویسندگان
1 دانشآموخته گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران ،ایران
2 دانشیار گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران ،ایران
3 استادگروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران ،ایران
doi
10.22111/gdij.2023.44310.3478چکیده
در سالهای اخیر، بحران کاهش آب دریاچۀ ارومیه تبدیل به یک مخاطرۀ محیطی مهم برای جامعۀ محلی و فرامحلی شده است. این بحران پیامدهای زیانبار مختلفی ازجمله اقتصای، اجتماعی، زیستمحیطی و تولیدی را برای ساکنان این منطقه، ازجمله روستاییان، بههمراه داشته است. بههمیندلیل، پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامدهای اقتصادی و تولیدی این بحران از دیدگاه روستاییان انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش شامل 87049 از خانوارهای روستایی ساکن در پهنۀ شرقی دریاچه بود که از بین آنها 230 خانوار به روش نمونهگیری طبقهای با انتساب متناسب انتخاب و مطالعه شدند. حجم نمونه براساس فرمول کوکران تعیین شد. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه و روش آن مصاحبۀ حضوری بود. روایی و پایایی ابزار تحقیق بهترتیب با استفاده از نظر متخصصان و محاسبۀ ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار آماری SPSS استفاده شد. براساس نتایج، پیامدهایی چون کاهش سطح زیرکشت محصولات کشاورزی، کاهش منابع آبی و افزایش هزینههای مربوط به تأمین آب کشاورزی و کاهش کیفیت آبهای سطحی و زیرزمینی، ازجمله مهمترین پیامدهای مورد توافق روستاییان بودند. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نیز نشان داد که پیامدهای اقتصادی-تولیدی مختلف کاهش آب این دریاچه در ذیل چهار گروه «کاهش کمّی و کیفی تولید و درآمد کشاورزی»، «افت کمّیت و کیفیت منابع آبی»، «افزایش هزینهها و تهدید امنیت شغلی و درآمدی» و «کاهش فعالیتهای غیرکشاورزی» قابلدستهبندی است. این چهار عامل درمجموع حدود 69 درصد از واریانس کل پیامدها را تبیین کردند. حمایت از تولید و معرفی ارقام زراعی و باغی سازگار با پهنۀ شرقی دریاچۀ ارومیه و حمایت از توسعۀ روشهای نوین آبیاری و تغییر الگوی کشت محصولات کشاورزی آببر در این منطقه ازجمله پیشنهادهای این پژوهش برای کاهش این پیامدهای کاهش آب این دریاچه است.