ازدواج موقت در دین زردشتی و اسلام

نویسندگان

1 استادیار دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران

2 استادیار دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران

3 کارشناس ارشد تاریخ ایران باستان دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران

doi
10.22059/jwica.2015.58357
چکیده

در دین زردشتی، شواهدی مبنی بر وجود ازدواج موقت وجود دارد که می‏توان آن را با متعه یا ازدواج موقت در فقه امامیه تطبیق داد. اگرچه میان فقهای امامیه و اهل تسنن در تداوم مشروعیت این نوع ازدواج اختلاف نظر وجود دارد‏، فقهای امامیه با استناد به قرآن و روایات قائل به تداوم آن هستند. این نوع ازدواج از نظر فقه امامیه مشروع است، اما برای انعقاد آن باید شرایطی احراز شود که در صورت وجود آن شرایط، چنین ازدواجی صورت می‏پذیرد. در دین زردشتی نیز، اگرچه مبحث مجزایی در رابطه با این نوع ازدواج وجود ندارد، با توجه به شواهد موجود در متون پهلوی باقی‌مانده می‏توان وجود چنین ازدواجی را تأیید کرد. در این پژوهش، نخست به مسئلۀ ازدواج موقت در دین زردشتی با توجه به شواهد مستقیم و غیر‌مستقیم موجود در متون پهلوی پرداخته شده و سپس همین مسئله از منظر اسلام بررسی شده است. در پایان، به تطبیق موارد مطرح‌شده و تحلیل شباهت‏ها و تفاوت‏های آن‌ها اقدام شده است. بررسی‏ها نشان می‏دهد که ازدواج موقت در دو دین زردشتی و اسلام شباهت درخور توجهی به هم دارند؛ اگر‌چه گاه در اهداف و شرایط این نوع ازدواج تفاوت‏هایی نیز قابل مشاهده است.