رویکرد جدید در کاهش طعم و بو از آب سدکارده با استفاده از سامانهی ترکیبی فراصوت، سوپرهواده و جذب سطحی (مطالعه موردی: تصفیهخانهی آب شمارهی 1 مشهد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی آب سازه های آبی، دانشگاه فردوسی مشهد، ناظر بهره برداری شبکه های فاضلاب شرکت آب و فاضلاب مشهد.
2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد.
doi
10.22067/jwsd.v1i2.39603چکیده
ژئوسمین و دومتیل ایزوبورتئول عوامل رایج ایجاد بو در آب هستند. در تصفیهخانههای آب اغلب از فرآیندهای متعارف هوادهی، انعقاد، لختهسازی، کلرزنی یا ازنزنی و جذب سطحی به عنوان عوامل پیشگیرانه در کاهش بو استفاده میشود. ولی هر یک از این فرآیندها به تنهایی قادر به حذف کامل بو نیستند. بوی ماهی، علف و لجن به شدت تابع رشد زیاد جلبکها در ماههای گرم است. در تصفیهخانهی شمارهی 1 مشهد، ژئوسمین از عوامل عمده تولید بو میباشد که منبع آن عمدتاً در اثر ورود فاضلابهای شهری و روستایی، صنعتی، پسابهای کشاورزی، حاصلخیزکنندهها، ورود مواد مغذی به آب سد کارده و به تبع آن رشد جلبک در فصل گرما است. این پژوهش به عنوان تنها سامانه ترکیبی علاوه بر توجیه فنی، نسبت به روشهای متداول توجیه اقتصادی نیز داشته و با توجه به شرایط عملیاتی تصفیهخانهی آب شمارهی 1 مشهد، به عنوان تنها طرح قابل اجرا میباشد. در این تصفیهخانه روش ترکیبی حذف جلبک از طریق امواج فراصوت توسط سیستم مافوق صوت به همراه هوادهی عمقی انجام شده است. در هوادهی عمقی توسط سوپرهواده، آلایندهها با فرآیند دو فازیِ آب و هوا و با جریان صعودی هوا حذف میشوند. سپس زلالسازی و تصفیه نهایی با کمک روش جذب سطحی و با نصب فیلترهای مرکب از زغال و کربن فعال در محل سرریز و خروجی پولساتورها انجام میشود. این فرآیند که برای اولین بار پیشنهاد میشود، میتواند تا %95 آلودگی مربوط به ژئوسمین را در آب کاهش دهد.
