قرائت غنائی قرآن در اندیشه امام خامنهای
نویسندگان
1 استاد جامعة المصطفی ص العالمیة، قم، ایران
doi
10.22034/qer.2024.9446چکیده
در زمینه قراءت قرآن بهصورت غناء آراء مختلفی از سوی فقهاء، مفسران و صاحبنظران علوم قرآنی ابراز شده است. در این تحقیق قراءت غنائی در اندیشه امام خامنهای بهعنوان فقیهی نواندیش که در عصر حاضر با نگاهی عمیق و دقیق به مسائل موسیقی و غناء پرداختهاند، مسئله موردبحث است (مسئله پژوهش)، که با روش تحلیلی- نقلی فقهی قرآنی صورت میگیرد (روش تحقیق). یافته این تحقیق عبارت است از: تقسیم غناء به دو قسم عام و خاص و نیز حلال و حرام. گونهشناسی سهگانه صوت انسان. دلالت نداشتن روایات بر حرمت مطلق غناء. پذیرش داوری عرف در تشخیص مصداق غناء. دخیل نبودن اهل فسق، آلات موسیقی، مواد صوت و طرب در تحقق مفهوم غناء. حرمت قراءت غنائی به شکل غناء محرم. جواز تغنّی در قراءت قرآن به معنی متعارف بدون صدق غناء حرام. خروج تخصصی قراءت غنائی از حکم حرمت، نه تخصیص آن (نتیجه پژوهش).