تأثیر افزایش جمعیت بر تقاضای آب شرب از سد مخزنی طالقان تحت سناریوهای تغییر اقلیم
نویسندگان
1 فارغالتحصیل مقطع دکتری، گروه آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران
2 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران
3 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران
doi
10.22067/jwsd.v1i2.35271چکیده
افزایش جمعیت میتواند اثر قابل توجهی بر الگوی انتشار گازهای گلخانهای در آینده داشته باشد. باتوجهبه اهمیت نقش افزایش جمعیت در مطالعات تغییر اقلیم، در این تحقیق، افزایش جمعیت منطقهی خاورمیانه تا انتهای قرن بیستویکم میلادی، براساس سناریوهای جمعیتی IIASA مورد بررسی قرار گرفت. تحت سناریوی A2-B1، جمعیت جهان تا سال 2055 به 7/8 میلیارد نفر، و تحت سناریوی A2 به 8/11 میلیارد نفر بالغ میگردد. بررسیها نشان داد که تحت سناریوهای A1-B1 و A2 (بهعنوان مبانی سناریوهای تغییر اقلیم مورد استفاده قرار گرفتهاند)، جمعیت منطقة خاورمیانه از حدود 312 میلیون نفر در سال 1995، به ترتیب به بیش از 809 میلیون و 2 میلیارد نفر در سال 2100 میلادی خواهد رسید. براساس نرخ جمعیت مفروض در این سناریوها، نیاز آب شرب سد مخزنی طالقان برای دورههای 2055 و 2100 میلادی برآورد گردید. نتایج نشان داد که تحت این دو سناریو، متوسط ماهانهی نیاز آب شرب سد طالقان تا سال 2055 میلادی (معرف دورهی 2069-2040) در مقایسه با سال 2010، به ترتیب 80 درصد و 161 درصد افزایش پیدا خواهد کرد. همچنین، با تحلیل آمار سالهای 1385 تا 1390 (2006 تا 2011 میلادی) مشخص گردید در تمام سالها و در ماههای خشک سال (جولای تا نوامبر) مجموع متوسط دبی مصارف آب شرب و کشاورزی از متوسط دبی ورودی به مخزن بیشتر بوده و حجم ذخیرهی مخزن در این دورهها کاهش مییابد. لذا با توجه به تشدید مشکل کمآبی به دلیل تغییرات اقلیمی، به ویژه در این ماهها، نیاز به ارزیابی دوبارهی شیوههای کنونی مدیریت مخزن و تدوین یک برنامهی سازگاری، ضروری به نظر میرسد.