میزان تطابق بین یافتههای هیستوپاتولوژی کورتاژ اندومتر و هیسترکتومی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکى، دانشگاه علوم پزشکى اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکى، دانشگاه علوم پزشکى اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکى، دانشگاه علوم پزشکى اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i701.1067چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: دیلاتاسیون و کورتاژ (Dilatation and curettage) D&C، روش انتخابی برای بدست آوردن نمونهی آندومتر است. اما دقت تشخیص روش دیلاتاسیون و کورتاژ در مقایسه با سایر روشهای تشخیصی، هنوز یک چالش علمی میباشد. هدف از این مطالعه، بررسی تطابق بین تشخیص هیستوپاتولوژیک آندومتر بر اساس نمونههای گرفته شده از طریق دیلاتاسیون و کورتاژ در مقایسه با روش هیسترکتومی بود.روشها: در این مطالعهی گذشتهنگر، نتایج هیستوپاتولوژیک نمونههای دیلاتاسیون و کورتاژ از 136 زن که به دلیل خونریزی غیرطبیعی رحم (Abnormal uterine bleeding) AUB بین سالهای 1394 تا 1397 تحت عمل هیسترکتومی قرار گرفتند، بررسی شد.یافتهها: میانگین و انحراف معیار سن بیماران 11/3 ± 52/6 سال با دامنهی سنی 80-33 سال بود. نتایج دیلاتاسیون و کورتاژ در مقایسه با روش استاندارد هیسترکتومی، از اختصاصیت و ارزش اخباری منفی قابل توجه برای پاتولوژی پیشبدخیمی و همچنین اختصاصیت و ارزش اخباری مثبت 100 درصد برای پاتولوژیهای بدخیم برخوردار بود. از طرف دیگر، D&C، حساسیت و ارزش اخباری مثبت قابل توجه برای تشخیص پاتولوژیهای طبیعی و خوشخیم را نشان داد. در پاتولوژیهای پیشبدخیمی که با دیلاتاسیون و کورتاژ تشخیص داده شد، خطر بدخیمی تشخیص داده نشده در موارد هیپرپلازی آتیپیک، 16/7 درصد بود.نتیجهگیری: در نمونههای بررسی شده از بیمارانی که تحت دیلاتاسیون و کورتاژ قرار گرفته و بافت نرمال یا پاتولوژیهای خوشخیم گزارش کرده بودند، هیچ پاتولوژی بدخیمی بر اساس نمونههای بررسی شده متعاقب هیسترکتومی از آنان، مشاهده نشد. میزان هر دو پارامتر اختصاصیت و ارزش اخباری مثبت D&C در تشخیص پاتولوژیهای بدخیم آندومتر، 100 درصد بود.