بازدارندگی و سنجش آن در فلسفهی کیفر
نویسندگان
1 دانشیار حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
2 کارشناس ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
افکار عمومی همواره خود را نیازمند توجیهی فراتر از تمایل ذاتی به مجازات میداند. پیامدگرایان، مجازات را به مثابهی «شری ضروری» میدانند که مشروعیّت آن، نه در اندیشهی حسن ذاتی این پدیدار، بلکه در پیامدهای حاصله از اجرای آن نهفته است. نظریهپردازان فایدهگرا، گونههای مختلفی از بازدارندگی را به رسمیّت شناختهاند که بر اساس آنها رنج حاصله از تحمیل کیفر، موجبات بازدارندگی مجرمان بالقوّه و سابقهدار از ارتکاب بزه احتمالی را پدید میآورد. لیکن، علیرغم مزایای قابل توجه این نظریه، نمیتوان با تکیه صرف بر کارکرد ارعابی کیفر، اطمینان حاصل نمود که به توجیهی مناسب برای مشروعیت مجازات دست یافتهایم. از همینرو، در این نوشتار برآنیم تا کارکرد نظریهی ارعاب را با معیارهای گوناگونی همچون اصول مورد پذیرش نظام عدالت کیفری، شرایط اقتصادی و اجتماعی بزهکاری، گونههای مختلف بزهکاران و عواملی از این دست مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم