مطالعه ویژگیهای رشد و نمو گیاه فلفل (Capsicum annuum L.) تحت تأثیر نسبتهای مختلف آمونیوم و نیترات
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
3 استادیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان
doi
چکیده
نوع نیتروژن میتواند اثرات فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی مهمی بر گیاه داشته باشد. در این مطالعه طی دو آزمایش به صورت آب کشت و همچنین یک آزمایش تحت کشت خاکی (گلدانی)، اثر تغذیه آمونیومی، نیتراتی، و آمونیوم-نیتراتی روی گیاهان فلفل تحت شرایط کنترل شده مورد بررسی قرار گرفت. ماده 3، 4-دی متیل پیرازول فسفات (DMPP) به عنوان ممانعتکننده اکسیداسیون آمونیوم در کشت خاکی به کار رفت. نتایج نشان داد که در آب کشت وقتی دانهالهای فلفل از ابتدا تحت تیمار کامل یا نسبتی از آمونیوم قرار بگیرند رشد و نمو و عملکرد رویشی آنها در مقایسه با گیاهان روییده با نیترات شدیداً کاهش مییابد، ولی وقتی دانهالهای فلفل ابتدا برای دو هفته در محلول غذایی حاوی نیترات (پیشتیمار) قرار گرفتند، تحمل نسبی آنها به آمونیوم در ترکیب با نیترات افزایش یافت. لذا احتمالاً نسبتهای نیترات به آمونیوم در داخل گیاه در کاهش حساسیت گیاهان نسبت به آمونیوم مهم به نظر میرسد. از سویی دیگر، گیاهان روییده در خاک تحمل بهتری نسبت به شرایط تغذیه آمونیومی در مقایسه با آب کشت نشان دادند و نتایج مربوط به پارامترهای رشد و نمو گیاهان بخوبی مؤید این واقعیت بود. این مسأله میتواند احتمالاًً به سبب خاصیت بافری خاک و تثبیت آمونیوم به وسیله کلوئیدهای خاک و آزادسازی تدریجی آن برای گیاهان باشد.
