روح و سرنوشت آن بعد از مرگ در آیین جینه
نویسندگان
1 استادیار گروه ادیان غیر ابراهیمی، دانشکده ادیان، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد ادیان غیر ابراهیمی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
doi
چکیده
با اینکه آیینجینه از ادیان هندی بشمارمیرود، ولی بهخاطر نگرشی که به مسأله روح و خاستگاه آن دارد، حتی با وجود شباهت با آیین هندو، بهگونهای در مقابل آن قرارگرفتهاست. کرمه، سمساره و مکشه، مفاهیمی هستند که بین دو آیین «هندو» و «جینه» مشترکند. اما نگرش «جینه» به ذات انسان و هدفغایی و راه رسیدن به آن، باعث بروز تفاوت چشمگیری بین این آیین و خاستگاه هندویی آن شدهاست. با وجود پیچیدگیهای بسیار آیینجینه، میتوان گفت: روح(جیوه)، نقشمحوری در این آیین دارد، احترام به موجودات در هر مرتبهای که باشند(اهیمسا) اهمیت ویژه و اصل بنیادی این آیین است و مسلماً حرمت آن نه از بعد مادی، بلکه به سبب روحی است که با طی طریق درعوالم مختلف به درجه والایی از مقام انسانی میرسد و بهنوبه خود با رعایت اصول اخلاقی خاص و ریاضتهای شاق جسمانی، که در نتیجه آن تأثیرات امور مادی(اجیوه) بر روح(جیوه) از بینمیرود، پیروان «جینه» قادر به دستیابی به مقام خلوص و ذات اصیل خود میباشند. این همان مقامی است که در این آیین، جایگاهی خداگونه1 یافتهاست، البته دستیابی به این مهم از طریق توصیف مسائل مرتبط با این آئین مورد بررسی و تحلیل قرارمیگیرد. بدیهی است این امر با بررسی مفهوم روح و اقسام آن و نیز رابطه(روح و بدن) و (روح و عمل) و موضوع تناسخ تا نحوه رهایی و نجات در این آیین تبیین خواهدشد.
