بیوپلاستیک‌ها و نقش آنها در اقتصاد چرخشی

نویسندگان

1 پژوهشکده آبزیپروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران

2 پژوهشکده آبزیپروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران

doi
چکیده

بیوپلاستیک‌ها به‌عنوان جایگزینی پایدار برای پلاستیک‌های سنتی، نقشی کلیدی در اقتصاد چرخشی ایفا می‌کنند. این مواد، که از منابع زیست‌پایه مانند ذرت، نیشکر یا سلولز تولید می‌شوند یا زیست‌تخریب‌پذیر هستند، با کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی و انتشار گازهای گلخانه‌ای، به کاهش آلودگی پلاستیکی و حفظ منابع کمک می‌کنند. بیوپلاستیک‌ها در سه دسته اصلی شامل زیست‌تخریب‌پذیر مبتنی بر فسیل، زیست‌پایه غیرزیست‌تخریب‌پذیر و زیست‌پایه/زیست‌تخریب‌پذیر طبقه‌بندی می‌شوند. این مواد در پزشکی (مانند بخیه و داربست‌های بافتی)، داروسازی (پرکننده‌های قرص) و مهندسی بافت (بازسازی استخوان و قلب) کاربرد دارند. ویژگی‌هایی مانند زیست‌سازگاری، غیرسمی بودن و تجدیدپذیری، آن‌ها را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهای پایدار تبدیل کرده است. با این حال، چالش‌هایی مانند هزینه‌های بالای تولید، کمبود زیرساخت‌های بازیافت و رقابت با منابع غذایی، پذیرش گسترده آن‌ها را محدود می‌کند. اقتصاد چرخشی با بازیافت مکانیکی، شیمیایی و بیولوژیکی بیوپلاستیک‌ها، امکان استفاده مجدد و تبدیل به کمپوست را فراهم می‌کند. این تحقیق بر نقش بیوپلاستیک‌ها در کاهش زباله و دستیابی به توسعه پایدار بویژه در صنعت مراقبت‌های بهداشتی تمرکز دارد و راه‌حل‌هایی برای غلبه بر چالش‌های موجود پیشنهاد می‌دهد.