راهبردهای تنظیم شناختی هیجان بر خودمراقبتی در بیماران قلبی- عروقی: بررسی نقش میانجی شفقت به خود
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 استادیار، گروه پرستاری سلامت بزرگسالان، مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری و مامایی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 استادیار، متخصص قلب و عروق، فلوشیپ اینترونشنال کاردیولوژی، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i696.0957چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: بیماریهای قلبی- عروقی به عنوان یک اختلال مزمن متأثر از عوامل روانشناختی است. این مطالعه با هدف تعیین راهبردهای تنظیم شناختی خودمراقبتی با میانجیگری شفقت به خود در بیماران قلبی انجام گردید.روشها: مطالعهی مقطعی از نوع همبستگی به شیوهی مدلیابی معادلات ساختاری اجرا گردید. جامعهی پژوهش، بیماران قلبی 70-25 سالهی مراجعهکننده به مراکز آموزشی اصفهان در سال 1398-1399 بودند. 400 بیمار با نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب و به پرسشنامههای تنظیم شناختی هیجان Garnefski، شفقت به خود Neff رفتار مراقبت از خود در بیماران نارسایی قلبی Jarasma پاسخ دادند. تجزیه وتحلیل دادهها به روش همبستگی Pearsonو رگرسیون سلسلهمراتبی همزمان انجام شد.یافتهها: نتایج نشان داد بین نمرهی تنظیم هیجانی مثبت با شفقتورزی به خود (0/020 = P؛ 0/116 = r) و با خودمراقبتی (0/001 = P؛ 0/205 = r) همبستگی مستقیم و معنیدار وجود داشت. با توجه به ضریب تأثیر غیرمستقیم 046/0 = β از نقش میانجی شفقتورزی به خود در ارتباط بین تنظیم هیجانی مثبت و خودمراقبتی حمایت شد. همچنین ضریب تأثیر غیرمستقیم 0/046 = β شفقتورزی به خود میتواند میانجی مطلوبی بین تنظیم هیجانی منفی و خودمراقبتی باشد.نتیجهگیری: راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و شفقت به خود میتواند بهبود خودمراقبتی در بیماران قلبی را تبیین نماید و شفقت به خود میانجیگر مهم تلقی میشود. به درمانگران پیشنهاد میشود به خودشفقتی و سرمایهی روانشناختی توجه نمایند، زیرا آگاهی از متغیرها میتواند موجب ارائهی خدمات با کیفیت به بیماران شود.