چالش های تأمین مالی خُرد روستایی در ایران:مقایسه تطبیقی صندوق های قرض الحسنه روستایی و گرامین بانک بنگلادش

doi
10.30490/aead.2005.132231
چکیده

در گذشته عقیده بر این بوده است که مانع اصلی توسعه و پیشرفت کشورهای توسعه نیافته، کمبود سرمایه است و به این دلیل کشورهای توسعه نیافته در دور باطل توسعه گرفتار می شوند و هیچ راهی جز انباشت سرمایه و ثروت برای خروج از این دور باطل وجود ندارد. اما نگرش امروز نگرشی کاملاً متفاوت است، به طوری که وجود سرمایه شرط لازم برای توسعه است نه شرط کافی؛ زیرا کشورهای در حال توسعه ای که از خود منابع طبیعی و ثروت های خدادادی و سرمایه اندکی داشتند، ثابت کردند که با همین سرمایه اندک میتوان به توسعه و پیشرفت رسید. یکی از راهکارهای مناسب برای دستیابی به توسعه و پیشرفت اقتصادی به کارگیری نظام های مالی کارا جهت به جریان انداختن سرمایه های راکد و اندک در جامعه است زیرا این نظام ها به واسطه کار کردهای اساسی خود، یعنی  گردآوری پس اندازها از منابع متنوع خصوصی و هدایت آن ها به سرمایه گذاری های تولیدی و مولد و نه صرفاً درآمدزا ضمن روان کردن مبادلات کالاها و خدمات، باعث کاهش ریسک و هزینه های تأمین سرمایه می شوند و در نهایت به واسطه تراکم سرمایه و نوآوری های فنی، آثار درخور توجهی برایجاد فرصت های جدید شغلی و افزایش ظرفیت های درآمدی می گذارند. در این مطالعه سعی خواهد شد با مروری گذرا بر عملکرد و تجربه موفق سایر کشورها، بویژه تجربه گرامین بانک بنگلادش و صندوق قرض الحسنه روستایی در ایران، با مقایسه نسبت های نفوذپذیری خودکفایی ،مالی ارزش سپرده به ،وامها ارزش افزوده به اعتبارات پرداختی و ارزش افزوده به تعداد کارکنان در دو مؤسسه مالی یاد شده راهکار مناسبی برای رفع مشکلات تأمین مالی خرد در روستاهای ایران ارائه شود بنابراین هدف این تحقیق شناخت مزایا و معایب هر کدام و ارائه یک الگوی کاربردی و پیشنهادی برای کشورمان است. نتایج تحقیق نشان می دهد که شاخص های نفوذ پذیری خودکفایی مالی و ارزش افزوده به اعتبارات پرداختی مربوط به صندوق های قرض الحسنه روستایی ایران به مراتب کمتر از این شاخص ها در مورد گرامین بانک بنگلادش است.