تأثیر ذهن آگاهی، بهزیستی و دلبستگی به مکان بر وفاداری گردشگر مطالعه موردی: موزههای کاخ چهلستون و کلیسای وانک اصفهان
نویسندگان
1 گروه گردشگری، دانشکده علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
2 گروه گردشگری، دانشکده علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
3 گروه گردشگری، دانشکده علوم گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2026.400675.1320چکیده
طی چند دهه اخیر، با ورود مباحث روانشناسی در گردشگری، محققان این حوزه، بهزیستی گردشگر و بازدیدکننده را در مقصدی نظیر موزه موردتوجه قرار دادند. چراکه موزهها بهعنوان مراکز تجربه و پربازدیدترین جاذبههای گردشگری فرهنگی توانایی خود را در تأثیرات اجتماعی بلندمدت ثابت کرده و به ارائه تجربیاتی پرداختند که میتواند به افزایش بهزیستی بازدیدکنندگان کمک کند. هدف از تحقیق حاضر، درک روابط بین بهزیستی، ذهن آگاهی، دلبستگی به مکان و وفاداری بازدیدکنندگان با نقش میانجیگری تجربه شیفتگی در بازدید از موزه است. بدین منظور برای بررسی ارتباط بین عوامل، پرسشنامه در بین گردشگران دو موزه چهلستون و کلیسای وانک شهر اصفهان پخش و بر اساس جدول هیر و همکاران (2014) 290 پرسشنامه قابلتحلیل جمعآوری شد. برای سنجش پایایی از آلفای کرونباخ به کمک نرمافزار spss استفادهشده است. آزمون فرضیهها نیز با استفاده از روش معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی به کمک نرمافزار pls مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافتهها حاکی از آن است که رابطه مثبت و معنادار بین ذهن آگاهی و حس بهزیستی گردشگر در موزه با ضریب تأثیر 3/42 درصد وجود دارد. همچنین تجربه شیفتگی نقش میانجیگر بین رابطه بین ذهن آگاهی و حس بهزیستی گردشگر با ضریب مسیر 5/21 درصد دارد. یافتهها نشان داد بین حس بهزیستی گردشگر با دلبستگی به مکان با ضریب تأثیر 8/60 درصد و بین دلبستگی به مکان و وفاداری با ضریب تأثیر 3/53 درصد رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافتههای این پژوهش میتواند بر مدیریت موزهها به سمت پویایی و توسعه گردشگری بهزیستی مؤثر باشد.