بررسی اختلاف قرائات بر مبنای ساختارهای زبانی (جزء اول)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه علوم ومعارف قرآن کریم دانشکده خوی، ایران، «نویسندۀ مسئول
2 دانش آموخته ارشد دانشگاه علوم ومعارف قرآن کریم دانشکده خوی ، ایران
doi
10.22034/qer.2023.8459چکیده
میان قرائتهای قرآنی و علم صرف و نحو در زبان عربی رابطۀ تنگاتنگی وجود دارد؛ زیرا قرآن مؤثرترین عامل پیریزی و تدوین قواعد عربی است؛ چراکه نخستین نحویان زبان عرب، خود جزء قُرَّاء قرآنی بودهاند. در قرائت شماری از آیات قرآن بین قاریان اختلاف است. اختلاف در قرائت پیشینۀ کهن دارد و یک واقعیّت تاریخی است که دلیلی بر انکار آن وجود ندارد. در این نوشتار، با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی، موارد اختلافی در قرائت قُرَّاء سبعه در جزء اوّل قرآن کریم، با استعانت از کتب لغوی، اعرابی و تجویدی و با تبیین علل لغزشها، در دو بخش اعرابی، لغوی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که در بین مکاتب قرائت، کوفیان موفقتر از بقیه عمل کردهاند. عاصم کوفی در میان قاریان هفتگانه دارای کمترین لغزش بوده است و روایت حفص از عاصم بیشترین انطباق را با قواعد ادبیّات عرب داشته و در مقابل، قُنبُل راوی ابنکثیر مکّی، ضعیفترین عملکرد را در قرائت داشته است.
