بررسی و تحلیل نقش اهلبیت (ع)در آموزش قرآن، بر مبنای نظریۀ علامه عسکری دربارۀ «اقراء»
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی پژوهشگاه بین المللی المصطفی و مدیر گروه قرآن و حدیث
doi
10.22034/qer.2023.7588چکیده
آموزش قرآن کریم یکی از مهمترین اقدامات اهلبیت است که بهصورت فراگیر و عمومی در جامعه اسلامی پایهگذاری نمودند. بررسی نقش اهلبیت در آموزش قرآن کریم بر مبنای نظریۀ علامه عسکری درباره اقراء، موضوع این مقاله است. در این مقاله با بهرهگیری از روش توصیفی – تحلیلی و با استناد به منابع قرآنی، روایی و تاریخی آراء و نظرات دربارۀ «اقراء» بررسی شده است. بهنظر میرسد اهلبیت با توجه به پیوند ناگسستنی با وحی نقشهای متعددی را در آموزش قرآن به مردم ایفا نمودند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که منظور از «اقراء» مصطلح از دیدگاه علامه عسکری، آموزش قرائت قرآن توأم با انتقال مفاهیم و حقایق آیات قرآنی است که در طی قرون متمادی تا قرن دوازدهم این روش بین پیروان اهلبیت و محدثان شیعی برقرار بوده است. چنانکه برطبق این نظریه، زمینهسازی فضای قرآنی، بهرهگیری از روشهای مناسب برای جذب مخاطبان قرآنی، تربیت و اعزام قاریان و مفسران به میان مردم و آموزش روشهای فهم مفاهیم قرآن از جمله این اقدامات بوده است