ارائه الگوی مدیریت توسعه گردشگری در شهرهای جزیرهای مطالعه موردی: جزیره کیش
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2025.387604.1251چکیده
توسعه گردشگری در شهرهای جزیرهای بهعنوان یک عامل کلیدی در رشد اقتصادی و اجتماعی این مناطق شناخته میشود. جزیره کیش بهعنوان یکی از مقاصد مهم گردشگری در ایران، نیازمند یک الگوی مدیریت جامع برای بهرهبرداری بهینه از ظرفیتهای خود است. هدف این تحقیق ارائه یک الگوی مدیریت توسعه گردشگری در جزیره کیش بوده است. این تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی انجامشده و از ترکیبی از دادههای کیفی و کمی بهره میبرد. اطلاعات از طریق پرسشنامههای استاندارد، مصاحبههای عمیق با کارشناسان و تحلیل اسناد موجود جمعآوریشده است. جامعه آماری شامل گردشگران، ساکنان محلی و کارشناسان حوزه گردشگری در جزیره کیش است. حجم نمونه برای گروه اول و دوم هر کدام ۳۰۰ نفر و برای گروه سوم، 50 نفر تعیینشده که به روش تصادفی هدفمند انتخابشدهاند. دادهها با استفاده از نرمافزارهای آماری مانند SPSS و Smart-PLS و تحلیل محتوا مورد تجزیهوتحلیل قرارگرفتهاند. یافتههای تحقیق نشان داد که عواملی نظیر زیرساختهای گردشگری، سیاستهای مدیریتی، حفظ محیطزیست و مشارکت جامعه محلی از مهمترین مؤلفهها در مدیریت توسعه گردشگری در جزیره کیش هستند. همچنین، نیاز به تدوین برنامههای آموزشی و افزایش آگاهی عمومی در زمینه گردشگری پایدار بهوضوح مورد تأکید قرارگرفته است. نتایج نشاندهنده وجود پتانسیلهای بالای گردشگری در جزیره کیش است همچنین نتایج حاکی از آن است که برای دستیابی به توسعه پایدار گردشگری در جزیره کیش، لازم است یک الگوی مدیریتی جامع و یکپارچه طراحی شود که تمامی ذینفعان را در فرآیند تصمیمگیری دخیل کند.