بررسی رویکرد نقد تفسیر تسنیم به اختلاف قرائات (مبانی و معیارها)
نویسندگان
1 دکتری علوم قرآن وحدیث،دانشکده حقوق و علوم سیاسی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب
2 استادیار گروه علوم قرآن وحدیث،دانشکده الهیات،دانشگاه تهران
3 استادیار گروه علوم قرآن وحدیث،دانشکده الهیات،دانشگاه تهران
4 استادیار گروه علوم قرآن وحدیث،دانشکده الهیات،دانشگاه تهران
doi
10.22034/qer.2023.7592چکیده
از منظر عالمان قرآنپژوه، «علم قرائات» یکى از دانشهایی است که در راستای فهم و تفسیر درست کلام الهى تدوین گشته و اهمیت بهسزایی در تبیین مراد الهی دارد؛ کما اینکه شناخت قرائات مختلف میتواند نقش مؤثری در تأسیس و تبیین آرای تفسیری داشته باشد؛ به همین سبب، این علم از دیرباز، مورد توجه مفسران و قرآنپژوهان بوده است. تفسیر تسنیم نوشتۀ آیتالله جوادی آملی، از جمله تفاسیری است که در آن به موضوع اختلاف قرائات و تأثیر آن در فهم آیات قرآن توجه شده است. پژوهش پیش رو با شیوۀ توصیفی – تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، درصدد است که رویکرد اجتهادی آیتالله جوادی آملی با پدیدۀ اختلاف قرائات و تأثیر آن در شناخت صحیحترِ مراد خداوند را تبیین نماید. در این تحقیق مبانی صدوری مؤلف تفسیر تسنیم نسبت به قرائات سبعه و تواتر قرائات و معیار صحت قرائات بررسی شده و با مطالعه نمونههایی از نقد قرائات در تفسیر تسنیم، مشخص میشود که این مفسر شیعی به قرائت مشهور حفص از عاصم بسنده نکرده و با بررسی معانی حاصل از قرائات و تطبیق آنها با معیارهای صحیح تفسیری، به نقد برخی از آرای تفسیری در این زمینه پرداخته است