تحلیل مقایسه‌ای انسجام گروهی در تیم‌های ورزشی موفق و ناموفق: شواهدی از والیبال آموزشگاهی دختران

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی شاهرود

2 دانشگاه صنعتی شاهرود

3 دانشکده تربیت بدنی/دانشگاه صنعتی شاهرود

doi
10.22089/spsyj.2026.18410.2601
چکیده

هدف: انسجام تیمی یکی از عوامل مهم موفقیت در ورزش‌های گروهی محسوب می‌شود که هماهنگی و همکاری اعضا را افزایش می دهد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، مقایسه میزان انسجام تیم‌های ورزشی موفق و ناموفق مسابقات والیبال آموزشگاه‌های متوسطه دوم دخترانه کشور در سال 1401 بود. مواد و روش ها: جامعه آماری شامل ۱۰۵ نفر از اعضای تیم‌های شرکت‌کننده با میانگین سن 16.24 ± 0.82 سال بود. داده‌ها با پرسشنامه استاندارد انسجام گروهی (GEQ) شامل چهار بعد انسجام تکلیف فردی، انسجام اجتماعی فردی، انسجام تکلیف گروهی و انسجام اجتماعی گروهی گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و آزمون‌های کولموگروف-اسمیرنوف، تی مستقل و یومن ویتنی در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد، تیم‌های موفق در تمامی ابعاد انسجام گروهی، شامل انسجام تکلیف فردی، انسجام اجتماعی فردی، انسجام تکلیف گروهی و انسجام اجتماعی گروهی، دارای میانگین معنادار بالاتری نسبت به تیم‌های ناموفق بودند (p < 0.05)نتیجه گیری: با توجه به این نتایج، تاکید می‌شود که توسعه و تقویت انسجام تیمی می‌تواند به عنوان راهبردی موثر در افزایش عملکرد تیم‌های ورزشی به ویژه در سطح آموزشگاهی مورد توجه قرار گیرد.