فاکتورهای دموگرافیک، تظاهرات بالینی و عاقبت درمانی در بیماران مسموم با داروهای مهارکنندهی بازجذب انتخابی سروتونین
نویسندگان
1 استاد، گروه سمشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 پزشک عمومی، گروه سمشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 پزشک عمومی، گروه سمشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 پزشک عمومی، گروه سمشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار، گروه سمشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i692.0857چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: داروهای مهارکنندههای بازجذب انتخابی سروتونین (SSRIs) یکی از شایعترین دستههای دارویی هستند که منجر به مسمومیت می شوند. هدف این مطالعه، بررسی مشخصات دموگرافیک، علایم بالینی و عاقبت درمانی بیماران مسموم با SSRI میباشد.روشها: در این مطالعهی مقطعی گذشتهنگر، از دادههای بیماران مسموم با SSRIs که در سال 1398 در بخش مسمومین بیمارستان خورشید دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بستری شده بودند، اطلاعات دموگرافیک، توکسیکولوژیک و کلینیکال بدو ورود مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: از 6631 بیمار بستری با تشخیص مسمومیت، 66 بیمار (1 درصد) به دلیل مسمومیت با SSRI در بیمارستان بستری شده بودند. شایعترین داروی مسمومیت، سیتالوپرام (39/4 درصد) و بعد از آن سرترالین (37/9 درصد) بود. میانگین سنی بیماران 25/9 سال و اغلب آنها را زنان (90/9 درصد) و با مسمومیت عمدی (78/8 درصد) تشکیل میدادند. تهوع و استفراغ (43/9 درصد) شایعترین علامت بالینی بودند. 20 بیمار (30/3 درصد) سینوس تاکیکاردی داشتند که اکثراً مربوط به سرترالین بود (26/7 درصد). 2 بیمار (3 درصد) با سیتالوپرام دچار تشنج شدند و تنها در یک بیمار سمیت سروتونین با سیتالوپرام رخ داد. طول مدت بستری در بیماران 1/54 ± 0/56 روز بود. هیچ کدام از متغیرهای مورد بررسی عامل پیشگوییکنندهی طول مدت بستری نبودند.نتیجهگیری: در این مطالعه، شایعترین SSRIs عامل مسمومیت، سیتالوپرام و پس از آن سرترالین بود. همهی بیماران با اقدامات حمایتی و با بهبودی کامل مرخص شدند، اما جهت ارزیابی اثرات مسمومیت این داروها نیاز به مطالعات در بازههای زمانی طولانیتر و با حجم نمونهی بیشتر وجود دارد.