بررسی اثر اکسید نیتریک و تیدیازورون بر طول عمر و برخی صفات کیفی گل بریده میخک (Dianthus caryophyllus cv. Nelson)

نویسندگان

1 دانشجوی سابق دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان

2 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 استادیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

5 مربی پژوهشی ایستگاه ملی تحقیقات گل و گیاهان زینتی محلات

doi
چکیده

جهت بررسی تأثیر اکسید نیتریک بر ماندگاری و برخی صفات کیفی گل بریده میخک (Dianthus caryophyllus cv. Nelson)، گل‌های شاخه بریده با سدیم نیتروپروساید به عنوان منبع اکسید نیتریک در چهار غلظت (0، 20، 50 و 100 میکرومولار) به تنهایی و در ترکیب با سایر بازدارنده‌های بیوسنتز اتیلن شامل تیدیازورون و ساکاروز به صورت فاکتوریل در طرح آماری کاملاً تصادفی با سه تکرار، در شرایط محیطی دمای 2?20 درجه سانتی‌گراد، رطوبت نسبی 60 تا 70 درصد، شدت نور 20- 15 میکرو مول بر ثانیه بر مترمربع و طول روز 12 ساعت به مدت 48 ساعت تیمار شده و سپس به آب مقطر منتقل شدند. طول عمر گل بریده، کیفیت ظاهری، استحکام ساقه، کلروفیل برگ و جذب آب مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد غلظت 50 و 100 میکرومولار سدیم نیتروپروساید باعث افزایش عمر گلدانی در مقایسه با شاهد شده، همچنین غلظت 50 میکرومولار سدیم نیتروپروساید موجب حفظ کلروفیل برگ در مقایسه با شاهد در روز هشتم پس از تیمار شده است. تیمار با غلظت 50 میکرومولار تیدیازورون بهترین کیفیت ظاهری و تیمار با غلظت 50 میکرومولار تیدیازورون و نیز تیمار با غلظت 30 میلی‌مولار ساکارز موجب جذب آب بیشتر در مقایسه با شاهد شده است. تیمار با 100 میکرومولار سدیم نیتروپروساید به تنهایی و تیمار با 20 میکرومولار سدیم نیتروپروساید+50 میکرومولار تیدیازورون بر صفت استحکام ساقه گل شاخه بریده معنی‌دار شده است.