اثر تجویز توأم تیامین و ویتامین C بر کاهش میزان مرگ در بیماران مبتلا به سپسیس شدید: کارآزمایی بالینی تصادفی شده
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، مرکز تحقیقات عفونتهای بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه داروسازی بالینی و خدمات دارویی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 رزیدنت، گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i691.0825چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: سپسیس، یک سندرم پاسخ التهابی سیستمیک با منشأ عفونی است و سالانه تعداد زیادی به آن مبتلا میشوند. سپسیس یکی از عوامل مهم مرگ و میر است که روشهای گوناگونی برای کاهش آن مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعهی حاضر، به بررسی اثر تجویز توأم تیامین و ویتامین C بر کاهش میزان مرگ در بیماران مبتلا به سپسیس شدید پرداخت.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 86 بیمار مبتلا به سپسیس شدید به دو گروه 43 نفری درمان و شاهد تخصیص یافتند. گروه درمان، تیامین 600 میلیگرم خوراکی هر 12 ساعت و ویتامین C با دوز mg/kg 50، وریدی روزانه به مدت 96 ساعت به همراه درمان استاندارد، و گروه شاهد، درمان استاندارد را دریافت نمودند. پیامد درمانی (بهبود یا مرگ)، مدت زمان بستری و مدت اتصال به ونتیلاتور برای بیماران دو گروه ثبت شد. همچنین، سطح پروکلسیتونین (Procalcitonin) PCT و CRP نیز در ابتدا و پس از 96 ساعت اندازهگیری و ثبت گردید.یافتهها: شانس پیامد مرگ در گروه درمان به طور معنیداری پایینتر از گروه شاهد به دست آمد (0/913-0/116 :95 درصد CI، 0/033 = P، 0/32 = OR). مدت زمان بستری در بیمارستان در گروه درمان به طور میانگین حدود 7 روز بود که به طور معنیداری کمتر از گروه شاهد بود. همچنین، میانگین مدت بستری در ICU در گروه درمان، به طور معنیدار، کمتر از گروه شاهد به دست آمد.نتیجهگیری: تجویز ترکیب ویتامین C و تیامین در بیماران سپسیس میتواند منجر به کاهش مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه و بیمارستان و نیز کاهش سطح سرمی فاکتورهای التهابی و کاهش مرگ این بیماران شود.