مفهومپردازی الگوی توسعه گردشگری مذهبی با تأکید بر بُقاع متبرکه (مورد مطالعه: استان کرمانشاه)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2023.75127.2863چکیده
گردشگری مذهبی بهعنوان شاخهای از گردشگری فرهنگی، میتواند محرک توسعه بهویژه در مناطق روستایی باشد. از اینرو، پژوهش حاضر، باهدف مفهومپردازی الگوی توسعه گردشگری مذهبی با تأکید بر بُقاع متبرکه استان کرمانشاه انجام شد. رویکرد پژوهش، کیفی و از نوع نظریه دادهبنیاد بود. جامعه موردمطالعه پژوهش را کارشناسان و خبرگان حوزه گردشگری مذهبی تشکیل داد. بر این اساس بااستفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 16 مصاحبه نیمهساختاریافته و عمیق با مطّلعان کلیدی صورت پذیرفت. نتایج تحلیل محتوای دادهها، طی سه رویه کُدگذاری باز، محوری و انتخابی، به شناسایی 71 مفهوم، 14 مقوله فرعی و درنهایت 6 مقوله اصلی منتج شد. درنهایت مدل پارادایمی توسعه گردشگری مذهبی ارائه شد که در آن توسعه گردشگری مذهبی بهعنوان پدیده محوری متأثر از شرایط علّی پژوهش انتخاب شد. شرایط زمینهای و مداخلهگر بههمراه پدیده محوری، راهبردهای توسعه گردشگری مذهبی را تشکیل دادند و پیامدهایی همچون توسعه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی احصاء گردید.