مطالعه پدیدار شناختی تجربه زیسته راهنمایان گردشگری شهری استان اردبیل در دوران شیوع پاندمی کرونا
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی و برنامهریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه مدیریت گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامهطباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2024.371109.1181چکیده
بیماریهای واگیردار تغییرات رفتاری و اجتماعی را در عرصههای مختلف به وجود میآورند، گردشگری و خط مقدم ارائهکنندگان خدمات آن یعنی راهنمایان گردشگری نیز از این قاعده مستثنا نیستند. پاندمی کرونا در جهان طیف وسیعی از فعالان صنعت گردشگری و مشاغل وابسته به آن را مخصوصاً قشر راهنمایان گردشگری را تحت تأثیر قرار داده است. استان اردبیل تا قبل از پاندمی کرونا، استانی فعال در زمینه طبیعتگردی و گردشگری فرهنگی و شهری بوده و راهنمایان طبیعت و فرهنگی شهری فعالی داشته، لذا این پژوهش به دنبال بررسی آثار پاندمی کرونا بر جنبههای مختلف زندگی راهنمایان گردشگری شهری میباشد. پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای کیفی در قالب پدیدار شناختی میباشد. بدین منظور برای جمعآوری دادهها با روش نمونهگیری گلوله برفی 16 نفر از راهنمایان استان اردبیل موردبررسی قرار گرفتند. و تجارب زیسته راهنمایان با استفاده از مصاحبههای نیمه ساختاریافته به دست آمد و به شیوه هفت مرحلهای کلایزی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بر اساس تجزیهوتحلیل انجامشده، ابعاد مثبت و منفی زندگی در این دوره ثبت و 10 دسته معانی اصلی برای تجربه زیستهاین قشر در دوران شیوع کرونا شناسایی شد که بهطور خلاصه عبارتاند از: تغییرات در سبک زندگی، چالشها و فرصتهای اقتصادی، دگردیسی الگوی اشتغال، تغییرات در نوع نگرش، عامل تبلیغات، رعایت مسائل بهداشتی، تغییر اشکال روابط اجتماعی، مسائل روحی و روانی، رکود در فعالیتها و موانع سازمانی. همچنین هر کدام از معانی اصلی دارای معانی فرعی و زیرشاخههای ویژه خود میباشند
