ارزیابی وضعیت مسکن در محلههای شهر بناب با استفاده از تحلیل خوشهای
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه تربیتمدرس
2 مربی گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
doi
10.22059/jhgr.2016.51702چکیده
برنامهریزیهای نامطلوب و توزیع ناعادلانة منابع مالی و انسانی، مسائل عمدهای را با ابعاد گوناگون و پیچیده، در روند توسعهیافتگی شهرها بهخصوص شهرهای کوچک ایجاد کرده است. مسکن بهعنوان موضوعی چندبعدی، تأثیر بسزایی بر توسعهیافتگی شهرها دارد و از مهمترین نیازهای انسان بهشمار میرود. در ارزیابی توسعهیافتگی شهرها در بخش مسکن، گام نخست شناخت وضع مسکن در شهرهاست. این امر، زمینة مناسب برای ارائة راهبردها و بهکارگیری برنامههای مناسب توسعة مسکن و نیز توسعة یکپارچة ناحیهای و تحلیل وابستگی سکونتگاههای انسانی را در نواحی فراهم میآورد. برایناساس، هدف پژوهش حاضر، تحلیل شاخصها و تعیین عوامل مؤثر بر توسعة محلههای شهر بناب و سطحبندی هریک از محلههاست. بدینمنظور، بررسی شاخصهای کمی، جمعیتی و کالبدی مسکن انجام گرفت و اطلاعات مربوط به آنها برای شانزده محلة شهر بناب جمعآوری شد. پژوهش به روش تحلیل خوشهای با استفاده از تکنیکهای آماری SPSS انجام گرفت. مطابق نتایج، بیشتر محلهها در خوشة اول (محلههای توسعهیافته) هستند؛ یعنی بالاترین مطلوبیت مسکن را دارند. محلههای 2، 14 و 15 در خوشة دوم وضعیت نسبتاً مطلوب، محلة 4 در خوشة سوم وضعیت نسبتاً نامطلوب و محلة 8 در خوشۀ چهارم وضعیت نامطلوب دارند.