نقش علائم وقف سجاوندی در فهم قرآن با مطالعه موردی سوره «یس»
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان وادبیات عربی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
doi
10.22034/qer.2022.6539چکیده
علائم وقف سجاوندی شامل علامت وقف لازم (م)، وقف مطلق (ط)، وقف جایز (ج)، وقف قبیح (لا) و وقف مجوّز (ز) است. علاوه بر کاربردهایی که در تجوید و قرائت قرآن کریم دارند، نقش قابلملاحظهای را در فهم صحیح آیات الهی ایفا میکنند. پژوهش حاضر درصدد است با اتخاذ روش توصیفی- تحلیلی، نقش علائم وقوف سجاوندی را در سوره «یس» که سورههای مکی و مشتمل بر آموزههای متنوعی همچون اصول سهگانه دینی اسلام یعنی توحید، معاد و نبوت است، بر فهم قرآن کریم موردبررسی و واکاوی قرار دهد. بررسیها نشان میدهد انواع نشانههای وقف و ابتدا در این سوره با هدفی خاص، آیات این سوره را به گزارههایی تقسیمبندی کرده است که ملاحظه این علائم، میتواند به فهم صحیح آیات قرآن کریم، توجه شایانی نماید. بهعنوانمثال با عدم رعایت وقف لازم در آیه 76 این سوره، مفهومی کفرآمیز از آیه برداشت میشود و یا با وقف نمودن بر آیاتی از سوره «یس» که در آنها از علامت وقف «لا» یا وقف قبیح استفاده شده، مقصودی ناقص از کلام خداوند متعال برداشت میشود که به فهم نادرست منجر میگردد
