ارزیابی جاذبه‌های گردشگری اثرگذار بر تقویت محور گردشگری زیارت شهر گرگان

نویسندگان

1 گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه جغرافیای انسانی و برنامه‌ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jut.2024.371828.1186
چکیده

منطقه گردشگری زیارت به دلیل برخورداری از آب‌وهوای خنک و معتدل، چشم‌انداز بدیع، جنگل‌های زیبا، داشتن موقعیت ممتاز گردشگری و استراحتگاهی و فاصله اندک تا شهر گرگان، چشم‌اندازهای جالب اکولوژیکی و انواع جاذبه‌های فرهنگی، تاریخی و اقتصادی-معیشتی به‌عنوان یکی از مناطق مهم طبیعی-تاریخی و گردشگری شهر گرگان به شمار می‌آید. هدف پژوهش حاضر بررسی و تعیین جاذبه‌های گردشگری واقع در زیارت شهر گرگان جهت تدوین برنامه‌های راهبردی و توسعه گردشگری می‌باشد. رویکرد حاکم بر پژوهش از نوع کاربردی-توسعه‌ای و روش بررسی آن توصیفی-تحلیلی می‌باشد. جهت جمع‌آوری اطلاعات موردنیاز از روش کتابخانه‌ای و میدانی (پرسشنامه) استفاده‌شده است. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌های پرسشنامه و آزمون متغیرهای پژوهش، از نرم‌افزار آماری SPSS و آزمون‌های تی و همچنین از نرم‌افزار Amos استفاده‌شده است. نتایج حاصل از آزمون تی نشان می‌دهد که شاخص تاریخی-معماری از سطح بالاتری و شاخص زیرساخت از سطح پایین‌تری نسبت به سایر شاخص‌های گردشگری برخوردار است. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری (اموس) حاکی از آن است که بُعد جاذبه‌های محیطی با بار عاملی 90/ و پس‌ازآن بُعد جاذبه‌های فرهنگی، بُعد جاذبه‌های کالبدی-تاریخی، بُعد زیرساخت بیشترین نقش را در تبیین جاذبه‌های گردشگری زیارت جذب گردشگر از نظر ساکنان و کارشناسان به خود اختصاص داده است.