بازآفرینی بافتهای تاریخی بخش مرکزی شهر سقز با تأکید بر توسعه گردشگری
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا، دانشکده شهدای مکه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22059/jut.2024.346625.1056چکیده
حفظ بافتهای تاریخی موضوعی ضروری برای ادامه حیات شهرها است و بازآفرینی با محوریت توسعه گردشگری بهعنوان جدیدترین و پذیرفتهترین سیاست جهت حفاظت و صیانت از بافتهای ارزشمند تاریخی مطرحشده است. تحقیق حاضر باهدف تبیین بازآفرینی بافتهای تاریخی بخش مرکزی (محدوده ناو قهلا) شهر سقز با تأکید بر توسعه گردشگری صورت گرفته است. نوع تحقیق حاضر ازنظر هدف کاربردی و ازنظر گردآوری داده توصیفی-تحلیلی بوده است و برای جمعآوری اطلاعات از روش میدانی – کتابخانهای استفادهشده است که با توجه به هدف پژوهش ابتدا راهبردهای بازآفرینی در ابعاد مختلف کالبدی- عملکردی، معنایی- هویتی و اجتماعی- اقتصادی جمعآوری شد، و برای بررسی ارجحیت راهبردها، تعیین وزن و درنهایت مقدار سازگاری از مدل BWM بهره برده شد. ازآنجاکه تحقیق حاضر، خبره محور بوده است، نمونه موردنظر بر اساس روش هدفمند (گلوله برفی) به تعداد 15 نفر انتخابشده است. نتایج تحقیق نشان داده است که از بین 15 راهبرد مشخصشده؛ راهبرد تداوم ارتباط و اتصال میان فضاهای بافت بهمنظور ایجاد وحدت فضایی در اولویت نخست قرارگرفته است و بهمنظور دسترسی مناسب و راحتتر گردشگران به مکانهای تاریخی، اقدام به شناسایی و اولویتبندی معابر مستعد پیادهراه سازی (کمتر از ده دقیقه) شده است. در نهایت با استفاده از مدل تحلیل شبکه، دسترسی گردشگران به مکانهای تاریخی از سه مسیر اصلی خیابان امام و بلوار جمهوری، خیابان ملت و خیابان فخر رازی و با طی کردن نزدیکترین و بهترین مسیر فراهمشده است.