فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشیمقدمه: باکتری انتروکوک مقاوم به ونکومایسین با درمان‌های انتخابی محدود به عنوان مشکل جدی مطرح است و نیاز به درمان‌های جایگزین آنتی‌بیوتیک محسوس است. هدف از این مطالعه، جداسازی و شناسایی پروبیوتیک‌های مؤثر بر سویه‌های مقاوم به ونکومایسین و بیوفیلم آن‌ها بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی تجربی، نمونه‌های انتروکوک از چند بیمارستان شهر اصفهان جداسازی و با تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی، سویه‌های مقاوم به ونکومایسین انتخاب شدند. اثر ضدمیکروبی باکتری‌های پروبیوتیک مختلفی علیه آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت و بعد از انتخاب مؤثرترین پروبیوتیک‌ها تست‌های مختلف شامل مدت زمان کشندگی و کم‌ترین غلطت مهاری (MIC) و کشندگی (MBC) بر روی آن‌ها به انجام رسید. مکانیسم مهاری این پروبیوتیک‌ها و میزان تولید اسیدلاکتیک به عنوان اصلی‌ترین مکانیسم مهاری به روش کروماتوگرافی با کارآیی بالا مورد مطالعه قرار گرفت.یافته‌ها: تعداد ۳۵۰ نمونه‌ی انتروکوک جداسازی شد که ۴۶ سویه‌ی مقاوم به ونکومایسین بودند و لینوزولید جز معدود آنتی‌بیوتیک‌های حساس بود. دو باکتری پروبیوتیک به نام‌های پدیوکوکوس اسید لاکتیکی و لاکتوباسیلوس پلانتاروم که علیه تمامی سویه‌های انتروکوک مقاوم به ونکومایسین و بیوفیلم آن‌ها مؤثر بودند جداسازی شد. مدت زمان کشندگی این دو پروبیوتیک پس از ۱۲ ساعت و کم‌ترین غلطت مهاری (Minimum inhibitory concentration) MIC و کشندگی (Minimum bactericidal concentration) MBC به ترتیب برابر غلظت 0/5 میکروگرم بر میلی‌لیتر و 1 میکروگرم بر میلی‌لیتر بود. همچنین تست‌های بیماری‌زایی مختلف، نشان‌دهنده‌‌ی عدم بیماری‌زایی و عدم وجود مقاومت آنتی‌بیوتیکی بود. مقدار اسید لاکتیک موجود در پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پلانتاروم به مقدار 2/5 و در پدیوکوکوس اسید لاکتیکی به میزان 1/1 گرم در ۱۰۰ میلی‌لیتر بود.نتیجه‌گیری: خواص ضدمیکروبی و ضدبیوفیلمی بسیار مناسب این دو پروبیوتیک با تولید میزان بالای اسیدلاکتیک علیه تمامی سویه‌های مقاوم به ونکومایسین نشان دهنده‌ی خواص مطلوب و بالقوه آن‌ها می‌باشد.