استعدادسنجی اراضی و برآورد پتانسیل تولید برنج(Oryza sativa L.) در بخش یانهسر شهرستان بهشهر
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2 پژوهشکده علوم زمین
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
doi
10.22067/agry.2026.96890.1262چکیده
شناسایی استعداد و توان سرزمین برای کاربریهای مختلف بهمنظور حفظ منابع محیطی و تولید پایدار محصولات کشاورزی در راستای توسعه پایدار ضروری به نظر میرسد، بهطوریکه عدم توجه به پهنهبندی اصولی سرزمین میتواند زیانهای اقتصادی-اجتماعی و محیط زیستی فراوانی را به بار آورد. پژوهش حاضر بهمنظور پهنهبندی زراعی-بومشناختی و برآورد پتانسیل تولید برنج ( Oryza sativa L.) در بخش یانهسر شهرستان بهشهر (استان مازندران) انجام شد. در گام اول، نیازهای زراعی-بومشناختی گیاه زراعی برنج با استفاده از منابع و اسناد علمی تعیین و شناسایی شده و سپس نقشههای موضوعی انواع متغیرهای شامل بارشسالانه، دماهای متوسط، بیشینه و کمینه سالانه، مجموع ساعات آفتابی، رطوبت نسبی، منابع آبی، متغیرهای توپوگرافی شامل ارتفاع از سطح دریا، درصد شیب، جهت شیب و ویژگیهای خاک مانند بافت، پتاسیم، فسفر، نیتروژن، مس، منگنز، آهن، ماده آلی، هدایت الکتریکی و اسیدیته خاک تهیه گردید. نمونههای خاک از طریق نمونهگیری مستقیم از 128 نقطه از مزارع روستاهای منطقه تهیه و در آزمایشگاه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری تجزیه شد. جهت تخمین و تعمیم این متغیرها به سطح منطقه مورد مطالعه از روشهای درونیابی زمینآمار و کلاسیک مانند کریجینگ معمولی، توابع پایه شعاعی و وزندهی معکوس فاصله و براساس کمترین برآورد آمارههای خطای برآورد (RMSE) استفاده گردید. در ادامه، جهت تعیین وزن معیارها از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده شد. لایههای رقومی عوامل محیطی در محیط GIS پس از اختصاص وزن AHPمختص به هر لایه، رویهمگذاری و تلفیق شدهاند. پهنهبندی اراضی در چهار طبقه بسیار مستعد، مستعد، نیمهمستعد و غیرمستعد انجام شد. همچنین در این مطالعه، مدل SSM-iCrop2 برای برآورد پتانسیل تولید مورد استفاده قرار گرفت. این شبیهساز، مقدار عملکرد پتانسیل را برمبنای دادههای هواشناسی، شرایط خاک، نحوه مدیریت زراعی و پارامترهای گیاهی محاسبه مینماید. نتایج حاصل از تطابق اراضی کشاورزی با نیازهای زراعی و محیطی برنج نشان داد که تنها حدود 2/2 درصد از زمینهای زراعی منطقه دارای پتانسیل بسیار مستعد جهت کشت برنج بوده که این مناطق شامل بخش کوچکی از زمینهای حاشیه رودخانه نکارود میباشد. همچنین سهم پهنه مستعد 7/16 درصد، نیمهمستعد 5/40 درصد و پهنه غیرمستعد 4/40 درصد برآورد شد. بهطورکلی، در بخشهایی که به منابع آبی دسترسی دارند و تسطیح شدهاند، کشت برنج بهصورت محدود امکانپذیر است. همچنین با تغییر در الگوی کاشــت کارآیی مصرف آب افزایش مییابد. روش تولید برنج بهصورت هوازی میتواند باعث کاهش مصرف آب شود. براساس نتایج حاصل از خروجی مدل SSM-iCrop2، واحدهای اراضی کشاورزی منطقه در تولید شلتوک برنج دارای پتانسیل تولید حدود 92/3 تن در هکتار شلتوک میباشد و میزان تولید فعلی کشاورزان حدود 2/3 تن در هکتار میباشد که حدود 72/0 تن در هکتار خلأ عملکرد تولید شلتوک برآورد شد.