آسیبشناسی صنعت گردشگری ایران در دوره شیوع کرونا و راه برونرفت از بحران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه مدیریت - دانشکده علوم انسانی - دانشگاه علم و هنر - یزد - ایران
2 عضو هیئت علمی دانشگاه علم و هنر ، یزد، ایران
3 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران
doi
10.22059/jut.2024.312422.849چکیده
وجه تمایز بحران کروناویروس از سایر بحرانهای پدیدار شده، گسترهی همهگیری آن بوده است، بهگونهای که همهی کشورهای جهان تحتتاثیر این ویروس قرار گرفتند. بحرانی که خصوصیت فاجعهآمیز را با خود به همراه دارد، بحرانی که صرفاً در زمینه صنعت گردشگری منجر به نابودی یک میلیون شغل بهطور روزانه میشود و جان هزاران انسان را در اقصی نقاط جهان به مخاطره انداخته است. در شرایط امروز، بحرانها و مدیریت آنها مسئلهای مهم تلقی میشود که ارتباطاتی نیز با گردشگری و فعالیتهای آن دارد و بهنظر میرسد که صنعت گردشگری با دارا بودن ویژگیهایی که آن را از دیگر صنایع جدا میسازد، همواره در معرض بحرانهای مختلف است که این امر میتواند احتمال وقوع و میزان بروز بحران در این صنعت را شدت بخشد. این موضوع مستلزم استراتژی و مدیریت مناسب بحران است. مقالهی حاضر باتوجه به وسعت این بحران، یک پژوهش اکتشافی- کاربردی است. تجزیه و تحلیل دادهها با روش تحلیل مضمون (تم) انجام گرفته است. براساس میزان فراوانی هر عامل در مفاهیم استخراج شده از مصاحبهها، مهمترین راههای برونرفت از بحران کرونا، طرح اقدام تبلیغات اعتمادسازی، بخشودگی مالیات و پرداخت یارانه کمکی و حمایتی دولت، ضرورت جدی گرفتن دانش مدیریت بحران و تشکیل تیم مدیریت بحران، طرح تعیین بازار هدف در سطح داخلی و بینالمللی، توسعه گردشگری داخلی بهمنظور تحریک تقاضا در پهنه کشور، طرح تهیه برنامه اقدام در کشورهای هدف، طرح انطباق بازار و شبیهسازی محصولات به تقاضای گردشگران تعیین شد.