اثر حفاظتی بروملین در برابر سمیت ناشی از بیسفنولآ بر هیستومورفومتری جفت موش صحرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه علوم پایه، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکدهی دامپزشکی، و مرکز تحقیقات سلولهای بنیادی و فنآوری ترانسژنیک، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.48305/jims.v40.i679.0524چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: سلولهای تروفوبلاست جفت، به طور بالقوه در معرض خطر مواد شیمیایی تخریبکنندهی اندوکرین همچون بیسفنولآ هستند. بروملین یک ترکیبی طبیعی حاصل از آناناس است که اثرات آنتیاکسیدان و ضدالتهابی شاخصی دارد. مطالعهی حاضر با هدف بررسی اثر حفاظتی بروملین بر تغییرات هیستومورفومتریک جفت در موشهای تحت تیمار با بیسفنولآ انجام شد. روشها: در این مطالعهی تجربی، 24 سر موش صحرایی آبستن به 4 گروه شش سری شامل کنترل، بروملین (10 میلیگرم/کیلوگرم)، بیسفنولآ (300 میلیگرم/کیلوگرم) و بیسفنولآ + بروملین تقسیم شدند. بروملین، به صورت تزریق داخل صفاقی و بیسفنولآ به صورت خوراکی (گاواژ) در بین روزهای 6 تا 15 بارداری تجویز شدند. جهت نمونهگیری، در روز 20 آبستنی، موشها آسانکشی شده، سپس رحم خارج شد و جفتها از رحم جدا شدند. بلافاصله بررسیهای مورفومتری جفت شامل وزن، قطر و ضخامت جفت انجام گردید. بررسیهای بافتی نیز پس از رنگآمیزی عمومی و اختصاصی با استفاده از میکروسکوپ نوری انجام شد. یافتهها: بیسفنولآ، باعث کاهش معنیدار وزن، قطر و ضخامت، تعداد سلولهای غولپیکر و ضخامت لایههای لابیرنت و اسپانژیوم جفت نسبت به گروه شاهد شد. همچنین، در اثر تجویز بیسفنولآ، افزایش معنیداری در تعداد سلولهای گلیکوژن و ضخامت لایهی دسیدوآ جفت مشاهده شد. با این حال، تجویز بروملین به همراه بیسفنولآ باعث بهبود پارامترهای ذکر شده گردید. نتیجهگیری: تجویز بیسفنولآ طی دوران بارداری در موشهای صحرایی، باعث اثرات توکسیک در بافت جفت میگردد و تجویز بروملین به همراه آن میتواند باعث کاهش اثرات مضر بیسفنولآ در بافت جفت گردد.
