پژوهشی تاریخی_معناشناختی در دیوارنگاره‌های بقعه سهل‌بن علی شهر آستانه (استان مرکزی)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد. گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگاه هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

2 استاد گروه مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

doi
10.22070/negareh.2023.16684.3143
چکیده

بقعه سهل­بن علی مزار­­_مدرسه‌­ای است که در جنوب غربی استان مرکزی در شهر آستانه واقع شده است. براساس شواهد تاریخی هستۀ اصلی این بنا پیش از دوران صفویه بنیاد نهاده شده و دارای تزئینات مختلف از جمله کتیبه‌­نگاری، دیوارنگاری، نقاشی پشت شیشه و... است که در این میان دیوارنگاره­‌ها هم به دلیل وسعت بسیار و هم به دلیل نقوش جانوری فراوان، آن­‌هم در مکانی مذهبی قابل توجه هستند. به همین منظور این پژوهش پس از بررسی ویژگی‌­های کیفی و همچنین تعیین تاریخ دیوارنگاره­‌ها، با هدف بررسی علل استفاده از نقوش جانوری در مکانی مذهبی، در صدد پاسخ‌گویی به این سوال است که به­‌کارگیری نقوش جانوری در بنایی مذهبی بر­چه‌­اساس و تحت تاثیر چه شرایطی رخ داده است؟ پژوهش پیش­رو به روش توصیفی- تحلیلی صورت پذیرفته است.روش گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه‌­ای و میدانی(عکاسی، گردآوری اطلاعات بومی و...) صورت گرفته است. نتایج این پژوهش نشان می­دهد دیوارنگاره­‌ها تنها جنبه تزئینی نداشته و احتمالا بازتابی از اندیشه عرفانی مسلط بر محیط اجتماعی در زمانه خود است که  نگارگر آن تحت ­تاثیر حضور متصوفه و تسلط خانقاه­‌ها در شهر، سعی در نمادپردازی آیات قرآن با الهام از ادبیات عرفانی و به­خصوص مثنوی منطق‌­الطیر عطار داشته است. دیوارنگاره‌­ها هم از نظر سبک و هم با استناد به شواهد تاریخی متعلق به دوران قاجار است و دارای درجات مختلف کیفی از نظر شیوه اجرا هستند. از دیگر نتایج این پژوهش می­‌توان به یافتن نشانه­‌هایی از دیوارنگاری پنهان شده در زیر گچ اشاره نمود که احتمال وجود نمونه‌­های مشابه دیگری را در بنا افزایش می­دهد.