فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بوستان‌ها از اجزاء اساسی چشم‌انداز شهری و واجد عملکردهای فراوان هستند. هرچه جوامع، شهرنشین‌تر و فشرده‌تر می‌شوند در اختیار بودن بوستان برای بهبود کیفیت زندگی شهری، اهمیت حیاتی‌تری می‌یابد. در این مقاله به روش ارزیابی- تحلیلی و نیز بر مبنای سنجه‌های مقاومت سفر و رویکرد حداقل فاصله با استفاده از تکنیک بافری در GIS، میزان برخورداری محلات شهری منطقه 20 شهرداری تهران از بوستان‌های شهری و دسترسی به این فضاها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته‌های تحقیق نشان داد که این منطقه با 87/6 درصد زمین تحت این کاربری و سرانه 47/4 مترمربع، در مجموع وضعیت متوسطی به لحاظ برخورداری از این فضاها داشته و در آن، قسمت‌های حاشیه‌ای نوساز وضعیت برخورداری و دسترسی بهتری را نسبت به بافت‌های قدیمی مرکزی منطقه نشان می‌دهند. در بیش از 90 درصد منطقه، فاصله تا نزدیک‌ترین بوستان کمتر از 400 متر است و هیچ ‌پهنه مسکونی در آن بیشتر از 800 متر از بوستان فاصله ندارد. نیمی از پهنه‌های مسکونی حداقل به 4 بوستان، 2/62 درصد حداقل به 3 بوستان و نزدیک به 80 درصد حداقل به دو بوستان دسترسی دارند. با وجود برخورداری منطقه از بوستان‌های زیاد، توزیع جغرافیایی نامتوازن بوستان‌ها سبب شده که حوزه‌های پوششی بسیاری با یکدیگر همپوشانی داشته باشند به طوری که جاهایی حتی در همپوشانی حوزه پوشش 15 بوستان قرار دارد در حالی که 9/5 درصد جمعیت و 14/7 درصد از مساحت منطقه تنها در حوزه پوشش یک بوستان و 61/2 درصد مساحت و 27/0 درصد جمعیت تحت حوزه پوشش بوستان قرار ندارد. تغییر و تبدیل گورستان‌های متروکة واقع در محلات مرکزی به بوستان از پیشنهادهای پژوهش می‌باشد.