تحلیل هوشمندی مقصدهای گردشگری شهری در ایران

نویسندگان

1 استادیار گردشگری دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22111/j10.22111.2021.6318
چکیده

در عصر حاضر که فناوری مشخصه بارز آن است، خدمات به شکلی یکپارچه در دسترس استفاده کنندگان قرار گرفته است و فناوری به بنیانی برای شکل‏گیری یا تغییر شکل مقصدهای گردشگری تبدیل شده‏است. این توسعه سریع فناوری در گردشگری و علاقه در حال رشد به هوشمندسازی شهرها، توجه مدیران و سیاستگذاران مقصدها را به فرصت هایی که از کاربرد راهبرد هوشمندی ایجاد می‏شود، جلب کرده است. بنابراین، هدف این تحقیق تعیین ابعاد یا مولفه‏های هوشمندی مقصدهای گردشگری شهری، و شاخص‏های سنجش آنها به گونه‏ای است که بر اساس آن بتوان به سنجش هوشمندی مقصدهای گردشگری پرداخت. بر این اساس، گام‏های سه گانه‏ پژوهشی تعیین شده‏اند. در گام اول به احصای مولفه‏های هوشمندی و شاخص‏های سنجش آنها و اعتبارسنجی آنها با استفاده از نظر خبرگان پرداخته شده است. در گام دوم تحقیق با استفاده از ابزار پرسشنامه آنلاین و نظرسنجی از 320 خبره گردشگری در سطح 12 مقصد گردشگری منتخب، علاوه‏بر سنجش میزان هوشمندی، میزان تاثیرگذاری هریک از مولفه‏های هوشمندی تعیین شده است. در گام سوم تحقیق، با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک‏طرفه و آزمون توکی، تفاوت بین میزان هوشمندی مقصدهای گردشگری شهری منتخب در کل و به تفکیک مولفه‏ها تحلیل شده است. بر اساس نتایج تحقیق شش مولفه و پنجاه و هفت شاخص برای سنجش هوشمندی تعیین شدند. همچنین مشخص شد که تفاوت معناداری بین هوشمندی مقصدهای گردشگری شهری وجود دارد و بر آن اساس، قم دارای بیشترین و ساری دارای کمترین میزان هوشمندی است.