تأثیر کلات آهن و اسید هیومیک بر صفات زراعی و فیزیولوژیکی ارقام گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) تحت شرایط دیم
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3
4
doi
10.22067/agry.2025.90796.1219چکیده
بهمنظور ارزیابی نحوه تأثیر دو نوع کود (آهن و اسید هیومیک) بر روی صفات عملکردی و فنولوژیک دو رقم گلرنگ ( Carthamus tinctorius L . ) این تحقیق در مرکز تحقیقات کشاورزی اردبیل انجام گرفت. این آزمایش بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. عامل اصلی ارقام گلرنگ (گلدشت و چینی ( xys )) بودند. عامل فرعی یعنی کود دارای نُه سطح بود. سطوح کودی شامل سطح شاهد، دو میلیگرم در لیتر و چهار میلیگرم در لیتر اسید هیومیک 95 درصد، دو سطح کود کلات آهن 12 درصد EDTA(یک میلیگرم در لیتر و دو میلیگرم در لیتر) و چهار سطح متقابل کودهای آهن و اسید هیومیک بودند. نتایج حاصل از این پژوهش تفاوت معنیدار در صفات عملکردی را دو رقم چینی و گلدشت نشان داد. براساس مشاهدات، رقم گلدشت با عملکرد دانه 5/1462 کیلوگرم در هکتار نسبت به رقم چینی بهطور معنیداری برتری داشت. همچنین تیمار کودی تیمار دو میلیگرم در لیتر آهن + چهار میلیگرم در لیتر هیومیک بهطور معنیداری بیشترین عملکرد را ایجاد کرد که باعث افزایش 49 درصدی عملکرد دانه نسبت به شاهد شد. بین ارقام از نظر ارتفاع بوته و فعالیت آنتیاکسیدانی اختلاف معنیداری وجود نداشت، امّا در بین سطوح کودی، برای ارتفاع سطح دوم اسید هیومیک با 3/68 سانتیمتر و برای فعالیت آنتیاکسیدانی تیمار دو میلیگرم در لیتر آهن + چهار میلیگرم در لیتر هیومیک با میزان 5/84 درصد فعالیت بیشترین میزان را داشتند. در مجموع در بین ارقام، رقم گلدشت و در بین سطوح کودی تیمار دو میلیگرم در لیتر آهن + تیمار چهار میلیگرم در لیتر هیومیک ، بیشترین عملکرد بیولوژیک، بیشترین شاخص برداشت، بیشترین عملکرد روغن دانه و بیشترین عملکرد دانه را داشتند.