نقش تعدیل کنندگی حمایت اجتماعی در ارتباط استرس های زندگی با آسیب دیدگی ورزشی

نویسندگان

1 استاد دانشکده و پژوهشکده علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

2 دانشجو دکتری تخصصی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی ، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران

3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22089/spsyj.2022.12153.2284
چکیده

هدف: نظر به این که برخی از پژوهش‎ها به نقش احتمالی حمایت اجتماعی در کاهش آسیب‎های ورزشی اشاره کرده‎اند، مطالعه حاضر نقش تعدیل‎کنندگی حمایت اجتماعی را در رابطه استرس زندگی با آسیب ورزشی بررسی کرده است. مواد و روش ها: شرکت‎کنندگان در این پژوهش 341 ورزشکار زن و مرد دارای آسیب ورزشی، در رده سنی نوجوان تا بزرگسال (میانگین سن 35/26 سال) از رشته های مختلف ورزشی بودند که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. همه شرکت‎کنندگان حداقل یک روز بر اثر آسیب‎دیدگی از فعالیت ورزشی دور شده بودند. در یک طرح گذشته‎نگر پرسش‎نامه بررسی حوادث زندگی ورزشکاران دانشگاهی و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده برای سنجش میزان استرس و حمایت اجتماعی بکار برده شدند. نقش حمایت اجتماعی و زیر مقیاس‎های آن در رابطه استرس با آسیب ورزشی توسط مدل‎سازی رگرسیون لجستیک بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که "حمایت اجتماعی کل" و زیر مقیاس "دیگران مهم" رابطه استرس با آسیب ورزشی را تعدیل می‎کنند. نتیجه گیری: بر این اساس اهمیت حمایت اجتماعی و نقش مربیان، تمرین‎دهندگان، هم‎تیمی‎ها و دیگر افراد مهم در فراهم کردن انواع شبکه‎های حمایتی مؤثر به منظور کاهش بروز آسیب ورزشی و شدت آن در ورزشکاران جوان روشن می‎گردد.