نقش تعدیل کنندگی حمایت اجتماعی در ارتباط استرس های زندگی با آسیب دیدگی ورزشی
نویسندگان
1 استاد دانشکده و پژوهشکده علوم اجتماعی و فرهنگی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.
2 دانشجو دکتری تخصصی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی ، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22089/spsyj.2022.12153.2284چکیده
هدف: نظر به این که برخی از پژوهشها به نقش احتمالی حمایت اجتماعی در کاهش آسیبهای ورزشی اشاره کردهاند، مطالعه حاضر نقش تعدیلکنندگی حمایت اجتماعی را در رابطه استرس زندگی با آسیب ورزشی بررسی کرده است. مواد و روش ها: شرکتکنندگان در این پژوهش 341 ورزشکار زن و مرد دارای آسیب ورزشی، در رده سنی نوجوان تا بزرگسال (میانگین سن 35/26 سال) از رشته های مختلف ورزشی بودند که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. همه شرکتکنندگان حداقل یک روز بر اثر آسیبدیدگی از فعالیت ورزشی دور شده بودند. در یک طرح گذشتهنگر پرسشنامه بررسی حوادث زندگی ورزشکاران دانشگاهی و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده برای سنجش میزان استرس و حمایت اجتماعی بکار برده شدند. نقش حمایت اجتماعی و زیر مقیاسهای آن در رابطه استرس با آسیب ورزشی توسط مدلسازی رگرسیون لجستیک بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که "حمایت اجتماعی کل" و زیر مقیاس "دیگران مهم" رابطه استرس با آسیب ورزشی را تعدیل میکنند. نتیجه گیری: بر این اساس اهمیت حمایت اجتماعی و نقش مربیان، تمریندهندگان، همتیمیها و دیگر افراد مهم در فراهم کردن انواع شبکههای حمایتی مؤثر به منظور کاهش بروز آسیب ورزشی و شدت آن در ورزشکاران جوان روشن میگردد.