تاثیر اضطراب رقابتی و استرس روانشناختی به عنوان پیش بینی کننده آسیب های ورزشی در بازیکنان نوجوانان فوتبال: یک مطالعه همگروهی آینده نگر

نویسندگان

1 دانشیار آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه علوم زیستی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، ایران

2 کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی عمران و توسعه، دانشکده علوم انسانی، گروه علوم ورزشی، همدان، ایران.

3 استادیار، دانشگاه لرستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه علوم ورزشی، لرستان، ایران.

doi
10.22089/spsyj.2024.17205.2507
چکیده

هدف: مطالعه حاضر به بررسی نقش اضطراب رقابتی و استرس روانشناختی در بروز آسیب‌های ورزشی در فوتبالیست‌های نوجوان پرداخته است. مواد و روش ها:  تعداد 122 فوتبالیست نوجوان استان لرستان در فصل 1399-1400 با دامنه سنی 14 تا 17 در یک مطالعه هم گروهی آینده‌نگر مشارکت داشتند. اضطراب ویژه رقابتی با استفاده از مقیاس اضطراب رقابتی و استرس روانشناختی با استفاده از مقیاس پریشانی روانی کسلر ارزیابی شد. از آزمون های تی مستقل و رگرسیون لجستیک برای تحلیل داده های آماری استفاده شد. یافته ها: میانگین اضطراب رقابتی به طور معنی‌داری برای فوتبالیست های آسیب دیده بیشتر از فوتبالیست های سالم بود (01/0=p). افزایش اضطراب رقابتی با افزایش خطر بروز آسیب‌های ورزشی همراه بود و به ازای هر امتیاز افزایش اضطراب رقابتی بر اساس مقیاس اضطراب ورزشی-2، احتمال بروز آسیب های ورزشی به میزان 13 درصد افزایش داشت. میانگین استرس فوتبالیست های آسیب دیده به طور معنی‌داری بیشتر از فوتبالیست های سالم است (02/0=p). افزایش استرس با افزایش احتمال بروز آسیب های ورزشی همراه بود و به ازای هر امتیاز افزایش استرس بر اساس مقیاس پریشانی روانی کسلر، احتمال بروز آسیب های ورزشی به میزان 22 درصد افزایش پیدا می‌کند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان می‌دهد افزایش استرس و اضطراب در رقابت های ورزشی احتمال بروز آسیب های ورزشی را افزایش می‌دهد. بنابراین مدیریت این دو متغیر در فوتبالیست های نوجوان ضروری بنظر می‌رسد و برنامه های هدفمند می‌تواند بر سلامت روانی و پیشگیری از آسیب برای ورزشکاران، به ویژه برای افرادی که علائم اضطراب و استرس را نشان می‌دهند، تمرکز کند.