شمایلنگاری تزئینات کاشیکاری خانههای تاریخی شیراز در عصر قاجاری
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هیئتعلمی گروه معماری دانشگاه صنعتی جندیشاپور دزفول
2 کارشناس ارشد معماری دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول
doi
10.22070/negareh.2021.13709.2667چکیده
تزئینات در معماری ایرانی تنها حاوی جنبههای زیبایی شناسانه نیست و آرمانها، آرزوها و بروندادهای فرهنگی منبعث از زمینههای ملی، مذهبی و عرفی بهعنوان مبانی روایت در آن به چشم میخورد. کاشیکاری دوره قاجار نمونه مهمی از روایت عقاید و زیست مردمان آن دوره است که با شناخت این تصاویر میتوان درک مستندی از اوضاع فرهنگی آن به دست آورد. هدف از تحقیق یافتن مؤلفههای مؤثر بر شکلگیری تصویر در کاشیکاری خانههای تاریخی شیراز در دوره قاجار است. سؤال اصلی پژوهش این است که ارزشهای بصری شمایلنگارانه نقوش تزئینات کاشیکاری شیراز کدماند؟ روش تحقیق در این مقاله مبتنی بر روش توصیفی-تحلیلی و پیمایشی و بر اساس روش شمایلنگاری پانوفسکی است. شیوه جمعآوری اطلاعات از طریق دادههای اسنادی-کتابخانهای و مشاهدات میدانی شامل برداشت شخصی از خانههای تاریخی است. روش تجزیهوتحلیل اطلاعات نیز بر اساس تحلیل شمایلنگارانه تصاویر است. پس از بررسی 15 خانه دارای کاشیکاری مستند و معتبر و تحلیل تصاویر بر اساس روش شمایل شناسانه نتایج نشان دادند نحوه بیان و روند منسجم داستانی-روایی در کاشیکاری خانههای تاریخی دوره قاجار در شیراز نشانگر سه تمایل موازی در بیان؛ شامل پایبندی به فرهنگ عمومی در قالب تصاویر ملی-تغزلی و مذهبی، گرایش مالک به جریانات متجدد مانند تصاویر عمارت اروپایی و یا شغلهای با محوریت فنآوری صنعتی و تمایلات درونی فرد است. این سه گرایش نهتنها در قالب شکل کلی تصویر بلکه درزمینه تعیین رنگ و نوع بیان هر روایت نیز قابلمشاهده است.